Ευλογημένος ας είναι εκείνος, όστις την του Έλληνος Σοφίαν διδάσκει τοις υϊοίς αυτού!

Γεωργαντζάς.jpgΑν μη τι άλλο, η δραστική παρέμβαση από τον Αρτέμιο Σώρρα [1] στην Ελλάδα και στην Κύπρο αποδεικνύει αναμφισβήτητα πως τα αίτια της όλης προβληματικής της ελληνικής μας κρίσης δεν είναι οικονομικά αλλά πολιτικά. Ναι, οι επιπτώσεις που εκλαμβάνουμε είναι οικονομικές, τα αίτια όμως είναι πολιτικά.

Δεν είναι ποτέ δυνατον εξωδερμικά μόνον να επιδιορθώσει ο ελληνικός μας κόσμος τις οικονομικές επιπτώσεις της όλης προβληματικής μας. Γιά να είναι αποτελεσματική, η οποιαδήποτε συλλογική επέμβαση του ελληνικού μας κόσμου και λαού πρέπει να χτυπήσει το κακό στην ρίζα του, στα πολιτικά δηλαδή αίτια της όλης μας προβληματικής.

Ίσως χρειάζεται ακόμη και να πάψουμε προς στιγμήν να χρησιμοποιούμε τον όρο 'δημοκρατία', με ή και χωρίς τους βλακώδεις επιθετικούς προσδιορισμούς της όπως, π.χ., 'άμεση', 'αντιπροσωπευτική' ή 'έμμεση', μιάς και τον έχει καταντήσει πεζοδρομιακό πλέον τον όρο η κομματικρατία, κάθε φορά που ταυτίζουν οι κομματάνθρωποί της την δημοκρατία με τα κόμματα του ξενόφερτου αγγλοσαξωνικού κυνοβουλευτισμού (με ύψιλον λόγω κλέους). Οι όροι που μας είναι απαραίτητοι, και είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με τον άρδην ανθρωποκεντρικό και άρδην κοινωνικοκεντρικό ελληνικό μας κόσμο και πολιτισμό, και σχετικά ανόθευτοι είναι: η 'εθνική αυτοθέσμιση' και η 'λαϊκή αυτοδιοίκηση'· πολιτικές δηλαδή έννοιες που αδιαφιλονίκητα εμπεριέχει ο άρδην ανθρωποκεντρικός και άρδην κοινωνικοκεντρικός ελληνικός μας κόσμος και πολιτισμός.

Μέσω δε της σολωνείου ερμηνείας της εννοίας της ελευθερίας, όπου τούτη ορίζεται ως το ευθύνειν και το ελέγχειν αθροιστικά: στο προσωπικό, αλλά και στα συλλογικά κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, το Αιέν Αριστεύειν εν Ελευθερία εξακολουθεί να παραμένει το κεντρικό πρόταγμα του ελληνικού μας κόσμου και πολιτισμού, το οποίον με στατική περιπλοκότητα και δυναμική πολυπλοκότητα υποβαστάζουν οι διαχρονικά αμετάβλητες, άφθαρτες ελληνικές μας αξίες: ΑισθητικήΑλήθειαΑρετή και Αφθονία. Μόνον συλλογικά, μέσα από μία πραγματικά κυρίαρχο ελληνική πολιτική κοινωνία, επιτέλους θα μπορέσουμε να καθυποτάξουμε την διεθνή και την ντόπια δογματική της χρηματιστικής, στην πραγματική οικονομία αγαθών και υπηρεσιών, πάντα υπέρ της συλλογικής ευδαιμονίας και της συλλογικής οικονομικής ευμάρειας του ελληνικού μας κόσμου και πολιτι