Παρασκευή, 4 Απριλίου 2014

ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ Ή ΤΩΡΑ Ή ΠΟΤΕ

 & ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ


Αγαπητοί φίλοι,
Τις τελευταίες μέρες κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο, σε διάφορα ιστολόγια και στο FB, μια ανάρτηση με τίτλο "TO TEΛEYTAIO MHNYMA TOY MIKΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ (ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΚΑΙ ΣΤΕΙΛΤΟ ΠΑΝΤΟΥ)".

Ενημερώνουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι αυτό το κείμενο ΔΕΝ είναι κείμενο του Μίκη Θεοδωράκη, ούτε φέρει την υπογραφή του. 

Αυτό το κείμενο γράφτηκε απ' την πρώην ΣΠΙΘΑ ΝΕΟΛΑΙΑΣ και ως εκ τούτου αυτήν την υπογραφή πρέπει να έχει. Περιέχει δε, αποσπασματικές προτάσεις από ένα άλλο κείμενο του Μίκη Θεοδωράκη το οποίο και καταθέτουμε παρακάτω αυτούσιο.

Ο Μίκης Θεοδωράκης ούτε εκφράζεται με αυτόν τον τρόπο, ούτε χρησιμοποιεί ποτέ αυτήν την γλώσσα στα γραπτά του.

Παρακαλούμε τους υπευθύνους της ανάρτησης αυτής να διορθώσουν το λάθος αυτό άμεσα και να πάψουν να ισχυρίζονται ότι αυτό το κείμενο είναι του Μίκη Θεοδωράκη και μάλιστα το τελευταίο...

Επίσης παρακαλούμε να σταματήσει η αναπαραγωγή του συγκεκριμένου κειμένου με την υπογραφή Μίκης Θεοδωράκης και να μπει η πραγματική υπογραφή, που είναι ΣΠΙΘΑ ΝΕΟΛΑΙΑΣ.

Ακούσαμε διάφορες δικαιολογίες από διάφορες πλευρές που αναπαρήγαγαν αυτήν την ανάρτηση, όπως "δεν πειράζει που δεν το έχει γράψει ο Μίκης απ' την στιγμή που ιδεολογικά είναι σύμφωνο με τις θέσεις του και τις θέσεις της ΣΠΙΘΑΣ".

Πρόκειται για επικίνδυνη θέση. 

Ακόμα και να είναι σύμφωνο ιδεολογικά, κανένας δεν έχει δικαίωμα να γράφει ένα κείμενο και να ισχυρίζεται ότι το έγραψε ο Μίκης Θεοδωράκης, καπηλευόμενος του όνομά του.


Οι συντελεστές του Θεοδωρακισμού


Το αυθεντικό κείμενο του Μίκη Θεοδωράκη έχει ως εξής:



ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (9.12.2012)


Διάβασα πρόσφατα άρθρο του Καθηγητή Μ. Μελετόπουλου με τίτλο «Στο βάθος το φυσικό αέριο», που πιστεύω ότι μας βοηθάει να τοποθετήσουμε τη σημερινή κρίση μέσα στον διεθνή χώρο, δεδομένου ότι «η διεθνής οικονομία διαπλέκεται με την γεωπολιτική».

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ειδικά στις ανεπτυγμένες χώρες του καπιταλιστικού συστήματος η Ενέργεια αποτελεί τον βασικό τροφοδότη για την λειτουργία και την επιβίωσή του. Κι αυτή η Ενέργεια σήμερα όπως και χθες και αύριο, έχει όνομα. Δηλαδή πετρέλαιο και φυσικό αέριο.

Ο κ. Μελετόπουλος επιβεβαιώνει την άποψη ότι από την Αδριατική έως τις ακτές τις Συρίας υπάρχει «τεράστιο κοίτασμα φυσικού αερίου και πετρελαίου». Στο μέσον αυτής της περιοχής βρίσκεται η χώρα μας, της οποίας η ΑΟΖ (Ανεξάρτητη Οικονομική Ζώνη) φαίνεται ότι περιέχει το μεγαλύτερο ποσοστό αυτού του «τεράστιου» κοιτάσματος.

Έτσι εξηγείται το γεγονός ότι όλες οι εξαρτημένες από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη (βασικά την Γερμανία) κυβερνήσεις δεν τόλμησαν ως τώρα να ανακηρύξουν την ελληνική ΑΟΖ όπως έχουν κάνει όλες οι άλλες παραθαλάσσιες χώρες, γιατί ως φαίνεται, τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Γερμανία διεκδικούν τον υποθαλάσσιο πλούτο μας για τον εαυτό τους.

Γράφει ο κ. Καθηγητής: «Η πιο αθέατη ίσως πτυχή είναι η σχέση της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους με την πρόσβαση στα κοιτάσματα. Τα δύο μόνα ευρωπαϊκά κράτη με πρόσβαση στα κοιτάσματα, η Ελλάδα και η Κύπρος, βρίσκονται σήμερα σε δίνη». Πράγματι η πτυχή αυτή είναι εντελώς αθέατη από τον ελληνικό λαό, με μόνη εξαίρεση εμάς τα μέλη της «Σπίθας» (που κάποιοι προσπαθούν να μας κάνουν αθέατους γιατί τολμήσαμε), που από την πρώτη στιγμή τονίσαμε ότι μια χώρα της οποίας το οικονομικό μέγεθος αντιπροσωπεύει το 2% της Ευρωπαϊκής Οικονομίας, είναι αδύνατον να αποτελεί οικονομικό πρόβλημα για την «Ευρώπη» (βλ. Γερμανία), οπότε θα πρέπει να ψάξουμε να βρούμε τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους ο λαός μας οδηγήθηκε σ' αυτή την κρίση και οι οποίοι για μας είναι αυτοί που σημειώνονται στο ίδιο άρθρο: «Ισχυρές δυνάμεις όπως η Γερμανία επιδιώκουν τον οικονομικό (μας) έλεγχο και μέσω αυτού την εξασφάλιση δικαιωμάτων επί των ενεργειακών κοιτασμάτων μέσω της υποθήκευσης περιουσιακών (μας) στοιχείων».

Αυτή η αποκάλυψη της αλήθειας εξηγεί γιατί αυτή η πτυχή της κρίσης παραμένει αθέατη. Πώς όμως είναι δυνατόν ένας ολόκληρος λαός να παραπληροφορείται σε τέτοιον βαθμό, ώστε να μην μπορεί να αντιληφθεί μια τόσο σημαντική πραγματικότητα, που τον αφορά άμεσα, δεδομένου ότι για χάρη της πληρώνει ένα τόσο μεγάλο και οδυνηρό τίμημα; Αυτό σημαίνει ότι τα όργανα και οι πράκτορες των ξένων δυνάμεων έχουν καταφέρει να ελέγχουν το σύνολο του πολιτικού, οικονομικού και πληροφοριακού κόσμου, σε σημείο που να τυφλώνουν έναν ολόκληρο λαό, με σκοπό να τον εξουδετερώσουν, ώστε να μπορέσουν να βάλουν στο χέρι τον υποθαλάσσιο πλούτο της χώρας του. Δηλαδή να τον κλέψουν. Γιατί σε τελική ανάλυση περί αυτού πρόκειται.

Όπως στα κινηματογραφικά έργα κι εδώ υπάρχει μια συμμορία ληστών, που με τη συνενοχή ορισμένων υπαλλήλων μιας Τράπεζας προσπαθεί να αναισθητοποιήσει το προσωπικό, ώστε να μπορέσει να φτάσει ανενόχλητη στο θησαυροφυλάκιο. Η διαφορά ανάμεσα στον ελληνικό λαό και στους υπαλλήλους της Τράπεζα; είναι ότι οι μεν υπάλληλοι γνωρίζουν πού βρίσκεται το θησαυροφυλάκιο, ενώ οι Έλληνες αγνοούν ακόμα και το ότι υπάρχει δικός τους θησαυρός. Και γι' αυτόν τον λόγο οι ελληνικές κυβερνήσεις απαγορεύεται να ανακηρύξουν την ελληνική ΑΟΖ και φιμώνεται κάθε φωνή που προσπαθεί να διαφωτίσει την κοινή γνώμη για το τι σημαίνει στην πραγματικότητα η ύπαρξη ΑΟΖ, πόσα είναι τα κοιτάσματα που της ανήκουν και ποια είναι η αξία τους.

Με άλλα λόγια βιώνουμε σήμερα στο πετσί μας τις συνέπειες ενός απεχθούς και επαχθούς εγκλήματος σε βάρος του λαού και της χώρας με συνοργανωτές και συνενόχους Έλληνες και ξένους, που για τον α ή τον β λόγο υπηρετούν ξένα συμφέροντα.

Ο κ. Μελετόπουλος σημειώνει ότι χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, η Ρωσία, ακόμα και η Κίνα είναι βέβαιο ότι θα αντιδράσουν σε προσπάθεια ανακατανομής των ενεργειακών πόρων, άρα της παγκόσμιας ισορροπίας ισχύος.

Από την παραπάνω διαπίστωση προκύπτει ότι θεωρεί ότι η Γερμανία είναι εκείνη που βρίσκεται πίσω από την διεκδίκηση του υποθαλάσσιου θησαυρού μας, ενώ παράλληλα η απουσία της αναφοράς του ελληνικού λαού ως νόμιμου διεκδικητή των ενεργειακών πόρων δημιουργεί την εντύπωση ότι θεωρείται ανάξιος να υπερασπίσει τα δικαιώματα της χώρας του σε σχέση με την δική του περιουσία. Είναι όμως ο ελληνικός λαός ανάξιος ή αυτοί που διαχειρίζονται τα συμφέροντά του έως σήμερα καταφέρνουν να τον καταστήσουν ανήμπορο να υπερασπίσει τον εαυτό του;

Το Κίνημά μας, η Σπίθα, σε μια πρώτη φάση, όταν αποκάλυπτε στον Λαό μας την αλήθεια για τα Μνημόνια, κατάφερε να τον ταρακουνήσει και να τον βγάλει στις πλατείες και τους δρόμους. Να τον σηκώσει όρθιο. Το τι ακριβώς έγινε στη συνέχεια μετά τις εκλογές και ποιοι ευθύνονται για την χειμερία νάρκη στην οποία έχει περιπέσει είναι θέματα ταμπού που εμπίπτουν στην προσπάθεια φίμωσης και τύφλωσης, που ξεκίνησε με το Μνημόνιο.

Γι' αυτό και μεις, που είχαμε την «απερισκεψία» να αποδείξουμε με αδιάσειστα στοιχεία το εύρος του υποθαλάσσιου πλούτου, τιμωρηθήκαμε με την απόλυτη φίμωση που είχε σκοπό να εξοντώσει κατ' αρχήν τον αριθμό ένα τρισεκατομμύριο εφτακόσια δισεκατομμύρια δολλάρια μονάχα στα κοιτάσματα νοτίως της Κρήτης.

Άνοιξε μονάχα μια μικρή σχισμή χάρη στην πρωινή εκπομπή του Παπαδάκη στον Αντένα. Όπου κατάφερα να πω δυο λόγια.

Ωστόσο ο ελληνικός λαός εξακολουθεί να αγνοεί ότι είναι πλούσιος! Πολύ πλούσιος!

Φανταστείτε κάποιον ρακένδυτο να ζητιανεύει για λίγα ευρώ, ίσα-ίσα για να αγοράσει ένα κουλούρι και να μη γνωρίζει ότι κάποιος συγγενής του τού άφησε κληρονομικά δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτός είναι ο ελληνικός λαός σήμερα. Κάθε τρεις μήνες ζητιανεύει για τη δόση του (λες και έγινε ναρκομανής) και παρακαλεί γονατιστός τους ξένους άρχοντες για να τον λυπηθούν αγνοώντας ότι δεν έχει κανέναν ανάγκη, μιας και όπως είπα είναι πλούσιος -πολύ πλούσιος- όμως δεν το ξέρει, γιατί κάποιοι ξένοι και Έλληνες δυστυχώς του κλείνουν τα μάτια, αφού αυτοί γνωρίζουν καλά τα κρυμμένα πλούτη αυτής της χώρας και θέλουν να τον τυφλώσουν, να τον εξουδετερώσουν, για να τα πάρουν. Να τον κλέψουν. Αυτή είναι η σωστή λέξη.

Μετά από όλα αυτά, ποιον θα πρέπει να οικτίρει κανείς; Την πλούσια Γερμανία που ξεπέφτει σ' αυτό το επίπεδο; Τους συνενόχους της εδώ στην Ελλάδα, που εν γνώσει τους ταλαιπωρούν την ίδια τους την πατρίδα, τη στιγμή που βρίσκεται μόνο ένα βήμα πιο κοντά στην οριστική της απελευθέρωση από τον φαύλο κύκλο των Δανείων-Χρεών-Τόκων-Δανείων;

Είτε τέλος τον ελληνικό λαό, που έχω αρχίσει να πιστεύω ότι δεν μπορεί να ζήσει πια χωρίς αφεντικά που να τον φιμώνουν, να τον τυφλώνουν, να τον κοροϊδεύουν και να τον κλέβουν;

Είναι όμως έτσι ή έχει αρχίσει να επιδρά καταλυτικά επάνω του η πολιτική του «Σοκ και Δέος»;

Έχω την γνώμη ότι αυτή «η αθέατη πτυχή της Ευρωπαϊκής χρήσης χρέους» που σχετίζεται «με την πρόσβαση στο κοίτασμα», έχει βοηθήσει την Γερμανία να κάνει μεγάλα και αποφασιστικά βήματα σε ό,τι αφορά τον έλεγχο του οικονομικού αλλά και του ευρύτερου χώρου της χώρας. Γεγονός που σηματοδοτεί η Κυβέρνηση Σαμαρά. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι οι Αμερικανοί έχουν παραμεριστεί. Ας μην ξεχνάμε ότι μας ελέγχουν, ασφυκτικά θα έλεγα, από το 1948 έως σήμερα. Και είναι φυσικό στο διάστημα αυτό να έχουν εγκαθιδρύσει στρατιές ανθρώπων και οργανισμών, που εξακολουθούν να ελέγχουν ευαίσθητους τομείς σε όλους τους χώρους.

Εκείνο που προβλέπω είναι ότι απόντων των ανεξάρτητων Ελλήνων που τους υπολογίζω σε ένα minimum 70% του πληθυσμού, οι δύο αντίπαλες ισχυρές δυνάμεις, οι ΗΠΑ και η Γερμανία, θα υποχρεωθούν να μοιράσουν τον έλεγχό τους επί της χώρας μας επιβάλλοντας ένα νέου τύπου δικομματισμό με δύο κυβερνήσεις που θα εναλλάσσονται στην εξουσία. Η μια υπό την σκιά των Αμερικανών και η άλλη των Γερμανών. Έως σήμερα ο δικομματισμός είχε ένα αφεντικό, τις ΗΠΑ. Τώρα θα έχει δύο. Πράγμα που μας πάει ακόμα πιο πίσω από την εποχή της αμερικανοκρατίας. Κι αυτό γιατί οι αντιθέσεις των δύο μεγάλων -που μπορεί κάποτε να λάβουν μεγάλη οξύτητα- θα περνούν κάθετα στα δύο κόμματα εξουσίας κι από κει στον λαό. Δηλαδή κάτι που θα μας θυμίζει την αντίθεση ανάμεσα στα δύο ζεύγη: Αγγλία και Βενιζέλος, Γερμανία και Κωνσταντίνος. Αντίθεση που μας οδήγησε στην μεγαλύτερη καταστροφή όλων των αιώνων, την απώλεια της Μικράς Ασίας, δηλαδή του ουσιαστικού λίκνου του Ελληνισμού.

Σε όλο αυτό το σκοτεινό και απαισιόδοξο φάσμα των εξελίξεων, δεν βλέπω παρά μόνο μία λύση: την ενημέρωση όλων των Ελλήνων για τον εθνικό μας πλούτο. Έχω την ελπίδα ότι εάν οι Έλληνες βεβαιωθούν ότι είναι πλούσιοι, το όραμα αυτού του «τεράστιου» όπως λέει και ο κ. Μελετόπουλος πλούτου, θα τους προσφέρει την ηθική και ψυχολογική δύναμη να δημιουργήσουν οι ίδιοι ανάμεσα στο αμερικανικό και το γερμανικό κόμμα, το δικό τους το Ελληνικό.

Σχετικά με το θέμα αυτό έχω μιλήσει διεξοδικά. Επομένως δεν έχω τίποτα να προσθέσω.

Θα επαναλάβω μόνο τις λέξεις: «ή τώρα ή ποτέ». Και όταν λέω «ποτέ», το εννοώ. Γιατί εάν ο ελληνικός λαός δεν αδράξει αυτή την τελευταία ευκαιρία, θα είναι χαμένος, γονατισμένος, εξαθλιωμένος και ντροπιασμένος για πάρα-πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Ίσως και για αιώνες.

Μίκης Θεοδωράκης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σε κατοικους Ελλαδος ΔΕΝ γινονται δεκτά τα γκριγκλις.
Εαν ειστε κατοικος εξωτερικου και δεν μπορειτε να χρησιμοποιησετε Ελληνικο αλφαβητο, θα μεταφραζω εγω τα σχολια και θα τα παραθετω διπλα η κατω απο το δικο σας.
Σχολια σε αλλη γλωσσα επιτρεπονται.