Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου 2015

11 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2001 - Μέρος 3. ΑΝΑΛΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ 11η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2001


11 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2001 - Μέρος 3. ΑΝΑΛΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ 11η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2001

11 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2001

Μέρος 3/3

ΑΝΑΛΥΟΝΤΑΣ

ΤΗΝ 11η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2001

11 Σεπτεμβρίου 2001:

Η γένεση του αμερικανικού φασιστικού

και θεοκρατικού κράτους



ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
EΝΑ ΜΟΝΤΕΛΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΠΟΛΙΣΜΟ ΣΤΗ ΜΟΝΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
ΚΤΥΠΗΜΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΡΑ
ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ
ΤΟ ΚΟΓΚΡΕΣΟ ΣΥΓΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
“ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΑΘΡΑ” (The Guardian, 13-9-2001)
TΥΦΛΟΠΟΝΤΙΚΕΣ ΣΕ CIA FBI” (N.YTimes, 13-9-2001):
TΑ ΠΡΟΗΓΗΘΕΝΤΑ ΤΗΣ 11ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2001
Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΣΠΑΣΕ ΤΟ ΑΥΓΟ ΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ
Η ΑΝΤΙΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΑΜΥΝΑ
ΑΕΡΟΠΕΙΡΑΤΕΣ-ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ
ΜΑΥΡΑ ΚΟΥΤΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ
ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ
ΤΑ ΜΕΘΕΟΡΤΙΑ
«Σε μερικά θέματα το μυαλό της έκοβε πολύ περισσότερο από τον Ουίνστον, και ήταν πολύ λιγότερο ευάλωτη στην προπαγάνδα του κόμματος. Έτυχε μια φορά στον Ουίνστον να αναφέρει παρεμπιπτόντως τον πόλεμο με την Ευρασία. Τον κατέπληξε, όταν είπε με αφέλεια ότι κατά τη γνώμη της, δεν γινόταν κανένας πόλεμος. Οι κατευθυνόμενες βόμβες που έπεφταν κάθε μέρα στο Λονδίνο, ήταν μάλλον έργο της κυβέρνησης της ίδιας της Ωκεανίας, έτσι μόνο και μόνο για να κρατούν τους ανθρώπους στο φόβο..»
Τζορτζ Όργουελ, 1984
«Οι ιστορικοί τον μέλλοντος θα διαπιστώσουν ότι ανάμεσα στο Νοέμβριο τον 2001 και το Φεβρουάριο του 2002, η δημοκρατία (έτσι όπως την οραματίστηκαν οι συντάκτες της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας και του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών) απεβίωσε. Καθώς η δημοκρατία εξέπνεε, το φασιστικό και θεοκρατικό αμερικανικά κράτος γεννιόταν».
Τζον Στάντον & Γουϊνι Μάντσεν,
The Emergence of the Fascist American Theocratic State, 2002
«Η μυστική κυβέρνηση επιβάλλεται ενάντια στην ανοικτή κυβέρνηση»;
Γερουσιαστές Τζον Μακ Κέην, Γιόσεφ Λίμπερμαν,
Πόρτερ Γκος, Ρίτσαρντ Σέλμπι και Ρον Πολ

• Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, στην ζωντανή εκπομπή «Έκτακτη Επικαιρότητα» της ΕΤ3 που άρχισε να μεταδίδεται στις 8.30 μ.μ. (περίπου 4 ώρες μετά το τρομoκρατικό κτύπημα στις ΗΠΑ), διατύπωσα την άποψη ότι επρόκειτο για μια προσχεδιασμένη ενέργεια στο πλαίσιο μιας απόπειρας πραξικοπήματος ακροδεξιών κύκλων της αμερικανικής ελίτ που αποσκοπούσε στην πλήρη αναθεώρηση της αμερικανικής εσωτερικής πολιτικής (με στόχο τον έλεγχο του πληθυσμού) και της εξωτερικής πολιτικής (με στόχο την επιβολή της αμερικανικής αυτοκρατορίας).
• Στις 13 Σεπτεμβρίου 2001μετά επαναδιατύπωσα αυτή την ερμηνεία σε άρθρο μου που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Μακεδονία (13/9/2001) με τον τίτλο «Η Εποχή του αδιανόητου: 11 Σεπτεμβρίου 2001». Η άποψη άρχισε να ενισχύεται από την επομένη του τρομοκρατικού κτυπήματος και, έκτοτε, επιβεβαιώνεται διαρκώς από τα νέα στοιχεία που έρχονται στο φως της δημοσιότητας, κυρίως στο διαδίκτυο.
ΕΝΑ ΜΟΝΤΕΛΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ
Στις 13 Μαρτίου 1962, ο ακροδεξιός στρατηγός Λέμνιτζερ, αρχηγός του μεικτού γενικού επιτελείου των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ συνεπικουρούμενος από τον υπαρχηγό και ομοϊδεάτη του στρατηγό Γουόκερπρότεινε στον πρόεδρο Κένεντι και στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (NSA) την εφαρμογή ενός πρωτοφανούς σχεδίου με την κωδική ονομασία Operation Northwoods, προκειμένου να δικαιολογηθεί μια στρατιωτική εισβολή στην Κούβα και να διασφαλιστεί η μαζική υποστήριξη της αμερικανικής κοινής γνώμης σ’ αυτή. Το σχέδιο προέβλεπε κατάρριψη αεροπλάνου της πολιτικής αεροπορίας από πολεμικό αεροπλάνο βαμμένο με τα χρώματα της Κούβας, βύθιση πλοίου με απόδοση της ευθύνης στην Κούβα, δολοφονίες προσωπικοτήτων (μεταξύ των οποίων και ο αστροναύτης Τζον Γκλεν) και τρομοκρατικές ενέργειες σε βάρος του πληθυσμού για τις οποίες θα ενοχοποιούνταν εντέχνως η Κούβα.
Ο πρόεδρος Τζον Κένεντι, ο υπουργός δικαιοσύνης Ρόμπερτ Κένεντι, ο υπουργός άμυνας Μακ Ναμάρα και οι επιτελείς του απέρριψαν το σχέδιο και ο Λέμνιτζερ ζητάει να καταστραφούν τα αντίγραφα του σχεδίου που είχε εγχειρήσει στα μέλη του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (πράγμα που έγινε απ’ όλους με εξαίρεση τον Μακ Ναμάρα που φρόντισε να περισώσει το δικό του αντίγραφο).
Ο στρατηγός Λέμνιτζερ απομακρύνθηκε από τις ΗΠΑ και εξουδετερώθηκε ως δυνάμει πραξικοπηματίας, με το διορισμό του στη θέση του αρχηγού των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων στην Ευρώπη (τοποθέτηση που σηματοδότησε την έναρξη της εφαρμογής της «στρατηγικής της έντασης» στην ευρωπαϊκή ήπειρο) και ο στρατηγός Γουόκερ αποπέμφθηκε από το στράτευμα και του απαγγέλθηκε κατηγορία για συνομωσία κατά της κυβέρνησης.
Τριανταέξι χρόνια αργότερα, το 1999, τα προσωπικά αρχεία του Μακ Ναμάρα αποχαρακτηρίζονται και δίνονται στη δημοσιότητα. Ανάμεσα στα άλλα έγγραφα περιλαμβάνεται και το αντίγραφο της πρότασης για την OperationNorthwoods, σκιαγράφηση μιας βρόμικης επιχείρησης αντίστοιχης μ’ αυτή που εκδηλώθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 ως επισφράγισμα του θανάτου της αστικής δημοκρατίας και της γέννησης του φασιστικού και θεοκρατικού αμερικανικού κράτους.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΠΟΛΙΣΜΟ ΣΤΗ ΜΟΝΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
H κρατική διαχείριση του τρόμου και της αυταπάτης είναι το λυμένο αίνιγμα της διαλεκτικής της εξουσίας και της τρομοκρατίας. Με βάση τα στοιχεία που αποκαλύπτονται διαρκώς κατά τη μεταπολεμική περίοδο, αποτελεί κοινοτυπία η διαπίστωση ότι τόσο η κρατική και η δήθεν αντικρατική, όσο και η μητροπολιτική και η περιφερειακή τρομοκρατία, αναπτύσσονται σε ομόκεντρους κύκλους που αλληλοτέμνονται και κατατείνουν στην εξυπηρέτηση του, ίδιου πάντοτε, στόχου: Τη σταθεροποίηση ή τη σκλήρυνση των υφιστάμενων σχέσεων εξουσίας.
Με τις συνδυασμένες τρομοκρατικές ενέργειες στην καρδιά της αμερικανικής αυτοκρατορίας στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, η ανθρωπότητα εισήλθε στην περίοδο της καθαυτό Pax Americana και της Εποχής του Αδιανόητου, όπου τα πάντα είναι πιθανά, δυνατά και αναμενόμενα. Άνοιξε ένα, εντελώς νέο από ποιοτική άποψη, κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας, στο οποίο, η διεθνής πολιτική σκηνή θα διαμορφώνεται με βάση τον σιδερένιο κανόνα «όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας» και η κυριαρχία θα επιβάλλεται απροσχημάτιστα και κυνικά.
Ανάμεσα στην ανατροπή του διπολικού κόσμου (1989-1991) και στην επιβολή της αδιαμφισβήτητης πλανητικής κυριαρχίας των ΗΠΑ (από το 2001 και μετά), οι ΗΠΑ διήνυσαν ένα, αναγκαίο, μεταβατικό στάδιο (1991-2001), στη διάρκεια του οποίου έπρεπε να καλύψουν το κενό κυριαρχίας που δημιουργήθηκε από αυτή την ανατροπή.
Σ’ αυτό το μεταβατικό στάδιο, οι ΗΠΑ ήταν υποχρεωμένες να πορευτούν σε συνεννόηση και συνεργασία με τους εταίρους τους (κυρίως, τους Ευρωπαίους), γιατί μόνον αυτό παρείχε μια επίφαση νομιμότητας στο εγχείρημά τους και, συγχρόνως, έθετε στη διάθεσή τους έτοιμους μηχανισμούς διείσδυσης και επιρροής στις νεο-αποκτημένες ζώνες επιρροής. Αυτές οι προϋποθέσεις ήταν απολύτως αναγκαίες για την άσκηση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής που, εντελώς ξαφνικά, βρέθηκε υποχρεωμένη να καλύψει τέσσερις νέες ανάγκες, οι οποίες αφορούσαν:
α) Την επέκταση της κυριαρχίας των ΗΠΑ σε περιοχές που έως τότε βρισκόταν στη ζώνη επιρροής των σοβιετικών.
β) Τη ριζική αναπροσαρμογή της πολιτικής τους με τις χώρες που, έως τότε, εξισορροπούσαν ανάμεσα στα δύο μπλοκ.
γ) Την πλήρη αναθεώρηση των σχέσεών τους με τις, ελάχιστες, χώρες που εξακολουθούν να παραμένουν έξω από την άμεση επιρροή τους.
δ) Την εκ βάθρων αναδιάταξη των σχέσεών τους με τους εταίρους τους, οι οποίοι (εξαιτίας του διπολισμού) έπαιζαν έως τότε στις διεθνείς υποθέσεις, ένα ρόλο που ήταν εμφανώς δυσανάλογος με την αντικειμενική τους κατάσταση και τις πραγματικές τους δυνατότητες.
Με την εκπνοή αυτής της μεταβατικής περιόδου, οι ΗΠΑ ήταν σε θέση να αποποιηθούν το βάρος της συνδιαλλαγής με τους Ευρωπαίους εταίρους τους στον επικαθορισμό των επιμέρους στοιχείων της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να διαμορφώσουν ένα πλέγμα σχέσεων στο οποίο ο ρόλος των «εταίρων» των ΗΠΑ θα ήταν εναρμονισμένος με το πραγματικό βάρος τους στη διεθνή πολιτική σκηνή. Αυτό σημαίνει πως μετά την ολοκλήρωση της μεταβατικής φάσης, υποβαθμίζεται δραματικά η σημασία της Ευρώπης στη διεθνή σκακιέρα (που έως τότε ήταν αναβαθμισμένη λόγω του διπολισμού) και οι Ευρωπαίοι «εταίροι» μετατρέπονται σε«εταίρες» της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, στο πλαίσιο της καθαρότερης έκφανσης των σχέσεων κυριαρχίας που γνώρισε ποτέ ο κόσμος, της Pax Americana.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, η μοναδική υπερδύναμη στον πλανήτη, υπέστη το βαρύτερο πλήγμα στην ιστορία της, σε δύο κρίσιμα σημεία:
● Στη Νέα Υόρκη, κέντρο της οικονομικής δύναμης της Αμερικανικής Αυτοκρατορίας, όπου οι δύο δίδυμοι ουρανοξύστες του «Διεθνούς Κέντρου Εμπορίου» (WTCκατέρρευσαν ως χάρτινοι πύργοι, μετά το τρομοκρατικό εγχείρημα. Και,
● Στο Πεντάγωνο, επιτελικό κέντρο της μεγαλύτερης στρατιωτικής μηχανής στην ιστορία της ανθρωπότητας, το οποίο δέχτηκε μια επίθεση που, δεν θα μπορούσε να συλληφθεί ούτε από την πλέον τολμηρή φαντασία.
Με δεδομένη την οργή για τους θύτες και την οδύνη για τα θύματα της παρανοϊκής βίας (οδύνη που αφορά, εξίσου, όλα τα θύματα της κρατικής ή «αντικρατικής» τρομοκρατίας σε όλο τον κόσμο), θα επιχειρήσω να εκφράσω συνοπτικά την άποψή μου γι’ αυτή την αδιανόητη τριπλή τρομοκρατική επίθεση στο αμερικανικό έδαφος. Κι αυτό, γιατί θεωρώ ότι η είναι κεφαλαιώδους σημασίας η διαύγαση των διαπλεκόμενων πολιτικών και οικονομικών παιχνιδιών ή σκοπιμοτήτων που βρίσκονται πίσω από αυτή τη μαζική δολοφονία.
ΚΤΥΠΗΜΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΡΑ
Όπως έχει συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν, έτσι και σ’ αυτή την τρομοκρατική ενέργεια, είναι σίγουρο ότι,αρχικά, θα «ανακαλυφθεί» κάποιο ίχνος που θα εξυπονοεί την ενοχή του ισλαμικού παράγοντα, και θα κατασκευαστούν «ενδείξεις» που, αργότερα, θα αποδειχτούν «σαθρές». Εν συνεχεία, θα εντοπιστούν, όχι ίχνη, αλλά στοιχεία που θα ενοχοποιούν ορισμένες δυναμικές συνιστώσες της αμερικανικής άκρας δεξιάς και κάποια τμήματα του πολιτικού, οικονομικού και στρατιωτικού κατεστημένου και των μυστικών υπηρεσιών, που διασυνδέονται μαζί τους.
Μια πρώτη προσέγγιση στα γεγονότα που αφορούν αφενός το τρομοκρατικό εγχείρημα και, αφετέρου την αντίδραση των διαχειριστών της εξουσίας σ’ αυτό, οδηγεί σε δύο λογικές διαπιστώσεις:
1) Το τρομοκρατικό εγχείρημα ήταν υπερβολικά σύνθετο και πολύπλοκο. Και ως τέτοιο, απαιτούσε οργάνωση, ανθρώπινο δυναμικό, επιχειρησιακή διεύθυνση, λογιστική υποστήριξη, τεχνογνωσία, πληροφορίες, διασυνδέσεις και συντονισμό, που, καμιά τρομοκρατική ομάδα στον πλανήτη, δεν μπορεί να διαθέτει.
Εύλογο, λοιπόν, το συμπέρασμα ότι ένα τέτοιο εγχείρημα μπορούσε να οργανωθεί μόνο από το εσωτερικότων ΗΠΑ και, ιδιαίτερα, από κύκλους που διαθέτουν αυτές τις δυνατότητες.
2) Τα μέτρα που πάρθηκαν αμέσως μετά την εκδήλωση του τρομοκρατικού κτυπήματος, με κανένα τρόπο δεν αντιστοιχούν σε ένα τρομοκρατικό κτύπημα, ανεξάρτητα, από το μέγεθος της ανθρώπινης τραγωδίας που προκαλείται απ’ αυτό (γιατί, απλούστατα, δεν είναι το μέγεθος της ανθρώπινης τραγωδίας που καθορίζει το συσχετισμό δυνάμεων στη διακατοχή και διαχείριση της εξουσίας). Μεταξύ άλλων, τα μέτρα περιελάμβαναν:
● Πλήρη νέκρωση του αμερικανικού εναέριο χώρου, πράγμα που συμβαίνει για πρώτη φορά στην ιστορία των ΗΠΑ.
● Κατάσταση υψηλού συναγερμού (High Alert) όλων των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, εδάφους, αέρα, θάλασσας, σε ομοσπονδιακή κλίμακα, πράγμα που δεν έχει ξανασυμβεί από την Κρίση της Κούβας.
● Εκκένωση μεγαλουπόλεων.
● Ανάληψη αστυνομικών καθηκόντων από μονάδες του στρατού σε μεγάλη έκταση.
● Μετακίνηση του προέδρου και του αντιπροέδρου από στρατιωτική βάση σε στρατιωτική βάση (με χωριστά για τον καθένα, μέσα), και άλλα συναφή.
Το λογικό εξαγόμενο από το συνδυασμό αυτών των δύο διαπιστώσεων, οδηγεί στη βάσιμη υπόθεση εργασίας ότιπίσω απ’ αυτή την τρομοκρατική ενέργεια υπήρχε κάτι πολύ σοβαρότερο από τις επιδιώξεις και τις δυνατότητες ενός τρομοκρατικού γκρουπούσκουλου.
Επιπλέον, τα μέτρα που εφαρμόστηκαν μετά το τρομοκρατικό κτύπημα ήταν πρωτοφανή και προβλέπονταν από σχέδια που εφαρμόζονται μόνον σε καταστάσεις πολέμου ή πραξικοπήματος.
Και, με δεδομένη την ανυπαρξία όποιας κατάστασης πολέμου, μένει η λογική υπόθεση ότι επρόκειτο για μια απόπειρα «ανακτορικού» πραξικοπήματος (φαινόμενο σύνηθες στην ιστορική διαδρομή όλων των αυτοκρατοριών), το οποίο θα μπορούσε να αποσκοπεί αφενός στη δραστική αλλαγή του σημερινού συσχετισμού δυνάμεων στο εσωτερικό των ΗΠΑ και αφετέρου σε μια γενικό και ριζική αναδιάταξη της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής σε πλανητική κλίμακα, ενόψει μιας -προβλεπτής και διαφαινόμενης- ύφεσης, η οποία είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει αντιδράσεις που θα μπορούσαν να καταστούν ανεξέλεγκτες.
ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ
Στην εύλογη ένσταση «πώς πείθεται ένας άνθρωπος να αυτοκτονήσει εάν δεν εξυπηρετεί σκοπούς για τους οποίους είναι διατεθειμένος να δώσει τη ζωή του;», η απάντηση θα πρέπει να αναζητηθεί στο σκοτεινό κόσμο και στον αποκρουστικό τρόπο δράσης των μυστικών υπηρεσιών. Σ’ αυτό το τρομοκρατικό εγχείρημα, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν:
1) Είτε ισλαμιστές-μέλη τρομοκρατικών ομάδων, οι οποίες είχαν διαβρωθεί πλήρως από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες. Σ’ αυτήν την περίπτωση, οι αυτουργοί καθοδηγούνταν καταλλήλως και ενεργούσαν πιστεύοντας ακράδαντα ότι επιτελούσαν το «σχέδιο του Αλλάχ» ενώ, στην πραγματικότητα, εφάρμοζαν το σχέδιο των μυστικών υπηρεσιών.
Η πρακτική αυτή, αποτελεί έναν από τους πάγιους τρόπους δράσης των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών από το 1970, τουλάχιστον επισήμως, όπως συνάγεται από το περιβόητο Το «Εγχειρίδιο Εκστρατείας για τις Μυστικές Υπηρεσίες που διεξάγουν Επιχειρήσεις [απο]Σταθεροποίησης», το οποίο κοινοποιήθηκε το Μάρτιο 1970 στις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, με τις υπογραφές των στρατηγών Westmorland και Wicklam.
[Σημείωση: Το ως άνω Εγχειρίδιο κοινοποιήθηκε με τα κωδικά στοιχεία FM 30-31, συνοδευόμενο από 3 παραρτήματα (FM30-31 AB και C). Χαρακτηριζόταν ως «αυστηρά απόρρητο κατηγορίας ΙΙ» (δηλαδή κατηγορίας που δεν υπόκειται σε αυτόματο αποχαρακτηρισμό μετά την πάροδο προκαθορισμένου χρονικού διαστήματος). Άρχισε να εφαρμόζεται για την αποσταθεροποίηση στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης, αμέσως μετά την κοινοποίησή του (1970), αλλά η αναγωγή του σε«καθημερινή πρακτική» των μυστικών υπηρεσιών γίνεται κυρίως κατά την εποχή στην οποία αρχηγοί της CIA ήταν ο Ούλιαμ Κόλμπι --έως το 1975-- και ο Τζορτζ Μπους, το 1976. Ο στρατηγός Westmorland ήταν τότε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων και είχε διατελέσει αρχηγός των στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ στο Βιετνάμ.]
Όπως σημειώνεται στο «Εγχειρίδιο»:
«Είναι πιθανό οι φιλικές κυβερνήσεις να δείχνουν παθητικότητα ή αναποφασιστικότητα απέναντι στον ανατρεπτικό κομμουνισμό (στις σημερινές συνθήκες, διάβαζε «τρομοκρατία»), ίσως εξαιτίας κάποιας χαλάρωσης των βίαιων πράξεων... Σ' αυτήν την περίπτωση, οι στρατιωτικές μυστικές υπηρεσίες θα πρέπει να είναι σε θέση να πραγματοποιήσουν ειδικές επιχειρήσεις, ικανές να πείσουν την κυβέρνηση και την κοινή γνώμη ότι ο κίνδυνος είναι πραγματικός και υπάρχει επιτακτική ανάγκη να καταπολεμηθεί. Για την επίτευξη αυτού του στόχου, οι μυστικές υπηρεσίες επιβάλλεται να διεισδύσουν στις ανατρεπτικές οργανώσεις με ειδικούς πράκτορεςπου θα έχουν αποστολή να δημιουργήσουν ομάδες δράσης από τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία αυτών των οργανώσεων... Αυτές οι ομάδες δράσης, υπό των έλεγχο των μυστικών υπηρεσιών, θα εξαπολύσουν κύμα βίαιων ή μη βίαιων εκδηλώσεων, αναλόγως των περιστάσεων... Αν δεν είναι εφικτή η διείσδυση αυτού του είδους,μπορεί να οδηγήσει στον επιδιωκόμενο σκοπό η χρησιμοποίηση οργανώσεων της άκρας αριστεράς».
[Εγχειρίδιο: Μέρος Γ. Μεθοδολογία [απο]σταθεροποιητικής δραστηριότητας (FM 30/31, Παράρτημα Β, κεφάλαιο 6)]
2) Είτε μουσουλμάνοι-άσχετοι με την τρομοκρατία, οι οποίοι έχουν υποβληθεί σε ειδικά προγράμματα «αναμόρφωσης της προσωπικότητας» (δηλαδή σε τεχνικές «πλύσης εγκεφάλου»), διά των οποίων το υποκείμενο καθίσταται απολύτως ευπειθές στα κελεύσματα των χειριστών του, με βάση ένα συνδυασμό ψυχοφαρμακολογικών επιδράσεων και τεχνικών εξαρτημένων αντανακλαστικών.
Οι πρακτικές αυτές ήταν συνήθεις για τη CIA, τουλάχιστον έως το 1976, οπότε και αποτέλεσαν αντικείμενο έρευνας από Εξεταστική Επιτροπή του αμερικανικού Κογκρέσου, η Έκθεση της οποίας, είναι εξόχως αποκαλυπτική για τους εμπνευστές τη δομή και την εφαρμογή αυτών των προγραμμάτων.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες του John Marks, πρώην διπλωμάτη, πράκτορα της CIA και νυν καθηγητή στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, οι οποίες επιβεβαιώθηκαν πλήρως από την ως άνω Έκθεση για το διαβόητο πρόγραμμα MK-ULTRA, η CIA ελέγχει άμεσα ή έμμεσα όλα τα ερευνητικά προγράμματα που σχετίζονται με τις χημικές ή ψυχολογικές μεθόδους ελέγχου της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Επιπλέον διαθέτει και δικά της «ερευνητικά κέντρα» όπου γίνονται πειράματα σε διανοητικά καθυστερημένους, πόρνες, τοξικομανείς, αλλοδαπούς και ποινικούς κρατούμενους που ανήκουν σε διάφορες εθνικές μειονότητες.
3) Είτε εφαρμόστηκε (κι αυτό είναι, κατά τη γνώμη μου, η πιθανότερη εκδοχή) μια διαδικασία τηλεκατεύθυνσης των αεροπλάνων από το έδαφος (με βάση με ένα σχέδιο που ανέπτυξε μια από τις μεγαλύτερες πολεμικές βιομηχανίες των ΗΠΑ, η Raytheon Co, για λογαριασμό του Πενταγώνου). Αυτή η άποψη ενισχύεται:
α) από το γεγονός ότι στους καταλόγους των επιβατών-θυμάτων που έδωσαν οι αεροπορικές εταιρείες AmericanAirlines και United Airlines περιλαμβάνονται και ορισμένα υψηλόβαθμα στελέχη της Raytheon, που συμμετείχαν στην ανάπτυξη του εν λόγω σχεδίου, και
β) από τον τρόπο κατάρρευσης των Δίδυμων Πύργων, που είναι εκπληκτικά όμοια με τις προγραμματισμένες καταρρεύσεις κτιρίων.
ΤΟ ΚΟΓΚΡΕΣΟ ΣΥΓΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Οι προσπάθειες συγκάλυψης των κενών και των αντιφάσεων της επίσημης εκδοχής για τα τρομοκρατικά κτυπήματα είναι προφανείς και διαπιστωμένες με κορυφαία ανάμεσά τους την Έκθεση της Ειδικής Εξεταστικής Επιτροπήςτου Κογκρέσου (μιας επιτροπής που η πλειοψηφία των μελών της αποτελείται από υψηλόβαθμα στελέχη της πετρελαϊκής βιομηχανίας, μεταξύ των οποίων και οι δύο συμπρόεδροί της, εκπρόσωποι των κομμάτων του αμερικανικού δικομματικού συστήματος).
Η Έκθεση, που δόθηκε στη δημοσιότητα το 2004, παραπέμπει συνειρμικά στην αντίστοιχη διαβόητη Έκθεση της Επιτροπής Warren με την οποία η δολοφονία του προέδρου Κένεντι αποδίδονταν αποκλειστικά και μόνο στη δράση ενός ατόμου, του Χάρβεϊ Οσβαλντ, παρά το γεγονός ότι από το φιλμ στο οποίο καταγράφηκε η σκηνή της δολοφονίας από τον ερασιτέχνη κινηματογραφιστή Zapruder προέκυπτε ότι ο Κένεντι είχε πυροβοληθεί από 4 διαφορετικά σημεία διαδοχικά.
Όμως, ανεξάρτητα απ’ αυτά, δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία για τις άμεσες επιπτώσεις αυτών των γεγονότων στην αμερικανική εσωτερική και εξωτερική πολιτική, οι οποίες θα μπορούσαν να συνοψιστούν σε μια λέξη:«Σκλήρυνση».
● Στις 13 Σεπτεμβρίου 2001, δύο μέρες μετά το τετραπλό τρομοκρατικό κτύπημα στις ΗΠΑ, ο πρόεδρος Τζορτζ Μπους υιόςκήρυξε τον πρώτο πόλεμο στην ιστορία, που δεν στρέφεται κατά συγκεκριμένου εχθρού. Με τη δήλωση «είμαστε κιόλας μάρτυρες του πρώτου πολέμου του 21ου αιώνα, και, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα οδηγήσουν όλον τον πολιτισμένο κόσμο στη νίκη», προανήγγειλε μια (από δω και πέρα) διαρκή στρατιωτική κινητοποίηση και συνεχή πολεμική αναμέτρηση με έναν εχθρό-φάντασμα, τον οποίο κανείς δεν γνωρίζει και ο οποίος, συνεπώς, μπορεί να παίρνει το επιθυμητό περιεχόμενο και σχήμα με βάση τις σκοπιμότητες που πρέπει να εξυπηρετούνται κάθε φορά.
Όπως συμβαίνει πάντοτε σε τέτοιες περιπτώσεις, σε πρώτη φάση, οι διωκτικές αρχές «εντοπίζουν» κάποια ισλαμικά ίχνη (που πριν από την ανατροπή του διπολισμού ήταν πάντοτε «αριστερά»).
Με την κινητοποίηση του FBINSA, της CIA και όλου του σκοτεινού κόσμου των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών [οι οποίες αποδείχθηκαν, αξιοθρήνητα, «ανίκανες» να προλάβουν τόσο αυτό το τρομοκρατικό χτύπημα, όσο και όλα τα άλλα που προηγήθηκαν] και τη συνεργασία των μέσων μαζικής «ενημέρωσης», ως ύποπτος φωτογραφίζεται ο Σαουδάραβας Κροίσος-τρομοκράτης Οσάμα Μπιν Λάντεν και το φονταμενταλιστικό καθεστώς του Αφγανιστάν που του παρέχει άσυλο.
Αλλά, πριν περάσουν τρεις μέρες από το τρομοκρατικό κτύπημα, διαπιστώνεται ότι «το σενάριο αυτό παρουσιάζει μεγάλα κενά, όπως αρχίζουν να αναγνωρίζουν χαμηλόφωνα ακόμη και Αμερικανοί αξιωματούχοι». [Καθημερινη,14/9/2001]
ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΑΘΡΑ (Guardian, 13-9-2001)
Στις 13/9/2001, η έγκυρη βρετανική εφημερίδα Γκάρντιαν, αναδεικνύει μια άλλη πλευρά του ζητήματος, γράφοντας:
«Οι ΗΠΑ διαθέτουν κατασκοπευτικούς δορυφόρους, ικανούς να φωτογραφήσουν το έδαφος του Αφγανιστάν με τέτοια ακρίβεια, που δεν τους ξεφεύγει ούτε... γόπα τσιγάρου. Επικηρυγμένος από το 1998, ως ο ‘υπ' αριθμόν ένας κίνδυνος για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ’, ο Μπιν Λάντεν είναι αναγκασμένος να κρύβεται όλη την ημέρα σε σπηλιές των γυμνών βουνών του Αφγανιστάν και να αλλάζει κρησφύγετο κάθε βράδυ. Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι, κάτω από αυτές τις συνθήκες, αυτός ο άνθρωπος θα μπορούσε να οργανώσει μια τεράστια, καλά συντονισμένη επιχείρηση στο έδαφος των ΗΠΑ σαν αυτή της περασμένης Τρίτης. “Άλλωστε τα μέχρι στιγμής ‘στοιχεία’ που έχουν εμφανισθεί στον αμερικανικό Τύπο (ένα αντίγραφο του Κορανίου, ένας υπολογιστής με οδηγίες πλοήγησης αεροσκαφών κ.λπ.)είναι τόσο σαθρά, που φαίνεται πως έχουν ως μοναδικό στόχο τον επηρεασμό της κοινής γνώμης. Σ' αυτό το φόντο, ιδιαίτερη σημασία έχει χθεσινό ρεπορτάζ του Γουίλιαμ Σαφάιρ στους Τάιμς της Νέας Υόρκης”.
[«Διάχυτες υποψίες για τυφλοπόντικες εντός των τειχών», Καθημερινή, 14/9/2001, σ. 3]
«TΥΦΛΟΠΟΝΤΙΚΕΣ» ΣΕ CIA FBI (N.YTimes, 13-9-2001)
Στην εφημερίδα New York Times, ο αρθρογράφος της Γουίλιαμ Σαφάιρ, επικαλείται πηγές της κυβέρνησης Μπους και των μυστικών υπηρεσιών, και αποκαλύπτει ότι «οι τρομοκράτες γνώριζαν επακριβώς το δρομολόγιο του προεδρικού αεροσκάφους -το οποίο σκόπευαν να καταρρίψουν, και χρησιμοποιούσαν τον κώδικα επικοινωνίας αμερικανικών υπηρεσιών για την ανταλλαγή μηνυμάτων». Το εύλογο συμπέρασμα του αρθρογράφου είναι ότι «οι τρομοκράτες είχαν τους δικούς τους ανθρώπους μέσα στη CIA, το FBI ή κάποια άλλη μυστική υπηρεσία των ΗΠΑ».
[William Safire, “Inside the Bunker”, The New York Times, 13/9/2001 («Οι δράστες γνώριζαν τους κωδικούς αμερικανικών υπηρεσιών ασφαλείας», Καθημερινή, 14/9/2001)]
Τις διάχυτες υποψίες ήρθε να ενισχύσει απροσδόκητη παρέμβαση του πρώην προέδρου των ΗΠΑ και πρώην διοικητή της CIAΤζορτζ Μπους του πρεσβύτερου. Δικαιολογώντας την (κατά τη δήλωσή του), «βρώμικη δουλειά»της CIAo πατήρ Μπους αναγνώρισε ότι «η CIA, στο παρελθόν, είχε τοποθετήσει πράκτορές της σε τρομοκρατικές οργανώσεις για να τις χρησιμοποιήσει προς όφελος των εθνικών συμφερόντων». Το ερώτημα είναι: Γιατί ένιωσε την ανάγκη να προβεί σε αυτή τη δήλωση τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Μήπως οι Αμερικανοί φοβούνται ότι θα αποκαλυφθεί συμμετοχή δικών τους πρακτόρων στο κύκλωμα των τρομοκρατών και προσπαθούν να προετοιμάσουν το έδαφος;
Οι μυστικοί δίαυλοι της CIA και της NSA με την τρομοκρατία και το φονταμενταλιστικό Ισλάμ είναι γνωστοί από καιρό. Το μέγα σκάνδαλο της εποχής Ρέιγκαν, με πρωταγωνιστή τον συνταγματάρχη Ολιβερ Νορθ, αφορούσε την παροχή όπλων στο φονταμενταλιστικό Ιράν, ώστε να χρηματοδοτηθεί η αντικομμουνιστική εκστρατεία των ΗΠΑ στη Νικαράγουα. Ο ίδιος ο Μπιν Λάντεν και η οργάνωσή του, είχαν χρηματοδοτηθεί και εκπαιδευθεί από τη CIA εναντίον της σοβιετικής κατοχής στο Αφγανιστάν.
Θα μπορούσαν κάποιοι από τους ακροδεξιούς Αμερικανούς πράκτορες (πρώην ή εν ενεργεία) να χρησιμοποίησαν αυτούς τους υπόγειους διαύλους με τον ισλαμικό φονταμενταλισμό σε μια τρομοκρατική επιχείρηση, που οι πολιτικοί της στόχοι υπερβαίνουν και την πιο τολμηρή φαντασία; Οι πραγματικές απαντήσεις μπορεί να μην έρθουν ποτέ. Αλλά τα ερωτήματα είναι βέβαιο ότι θα τεθούν, αργά ή γρήγορα». [«Διάχυτες υποψίες», Καθημερινή, 14/9/2001, σ. 3]
Σε σχέση με το τρομοκρατικό κτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου υπάρχει ένα πλήθος γεγονότων από τα οποία προκύπτει ότι τα κτυπήματα ήταν προσχεδιασμένα ή αναμενόμενα και διευκολύνθηκαν να συμβούν. Θα επιχειρήσω μια σύντομη αναφορά σ’ ένα μικρό μέρος αυτών των στοιχείων, παραπέμποντας των αναγνώστη σε ειδικές και έγκυρες σελίδες του Διαδικτύου όπου καταχωρούνται τα στοιχεία που έρχονται διαρκώς στο φως. Μεταξύ αυτών η σελίδες του Paul Thompson (Τimeline of 9/11), του Μάικ Ρούπερτ (www.fromthewilderness.com), κ.α.
Και φυσικά, τα καταπληκτικά ντοκυμαντέρ-αναλύσεις «In Plane Site» και «The Painful Deceptions» όπου με μια εξαντλητική επιστημονική τεκμηρίωση κονιορτοποιείται η επίσημη ψευδής εκδοχή των τρομοκρατικών κτυπημάτων της 11ης Σεπτεμβρίου (μπορείτε να τα παραγγείλετε ως DVD VHS μέσω του διαδικτύου ή να τα βρείτε στο διαδίκτυο χρησιμοποιώντας μια μηχανή αναζήτησης και να τα κατεβάσετε).
TΑ ΠΡΟΗΓΗΘΕΝΤΑ ΤΗΣ 11ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2001
● Αρχές του 2001. Ο Μπους απαγορεύει τις έρευνες για τις διασυνδέσεις της οικογένειας του Μπιν Λάντεν με τρομοκράτες, τον Μάιο 2001 ενισχύει το καθεστώς των Ταλιμπάν 43 εκατομμύρια δολάρια και την άνοιξη του 2002, μεσούσης της αντι-μπιν-λαντεν υστερίας, θα διαλύσει την Bin Laden Task Force.
● Μάιος 2001. Ο αξιωματικός της Μυστικής Υπηρεσίας του Ναυτικού Ντέλμαρτ «Μάικ» Βρίλαντ, που βρίσκεται στη φυλακή του Τορόντο λόγω απάτης, είχε από τις αρχές 2001 πληροφορίες για πιθανά τρομοκρατικά χτυπήματα στη Νέα Υόρκη και στο Πεντάγωνο και το Μάιο 2001 τις έθεσε στη διάθεση των καναδικών Μυστικών Υπηρεσιών (όπως αποκαλύπτεται στις 14 Σεπτεμβρίου 2001).
● Καλοκαίρι 2001. Η αμερικανική κυβέρνηση προειδοποιήθηκε από πολλές μυστικές υπηρεσίες άλλων χωρών για τρομοκρατικά χτυπήματα σε αμερικανικό έδαφος που αναμένονταν από στιγμή σε στιγμή.
• Η ισραηλινή Μοσάντ προειδοποίησε αρκετές φορές τη CIA ότι αεροπειρατές επρόκειτο να χρησιμοποιήσουν αεροπλάνα από αεροπειρατές ως όπλα εναντίον κτιρίων.
• Οι ρωσικές υπηρεσίες προειδοποίησαν τη CIA ότι 25 τρομοκράτες εξασκούνται ως πιλότοι στις ΗΠΑ προκειμένου να αναλάβουν μια αποστολή αυτοκτονίας.
• Ο διευθυντής της γερμανικής μυστικής υπηρεσίας (BNP) Αουγκούστ Χάνινγκ πληροφόρησε τη CIA ότι«Τρομοκράτες από τη Μέση Ανατολή σχεδίασαν να απαγάγουν αεροπλάνα».
• Η γερμανική Μυστική Υπηρεσία Πληροφοριών (BND) προειδοποιεί τη CIA και το Ισραήλ ότι τρομοκράτες από τη Μέση Ανατολή σχεδιάζουν «να απαγάγουν ένα αεροπλάνο της Πολιτικής Αεροπορίας και να το χρησιμοποιήσουν ως όπλο για να επιτεθούν σε σημαντικά μνημεία της αμερικανικής και ισραηλινής κουλτούρας»[Frankfurter AllgemeineZeilung, 14 Σεπτεμβρίου 2001].
● 4-14 Ιουλίου 2001Ο (καθ’ υπόθεση, υπ’ αριθμόν 1 καταζητούμενος άνθρωπος στον κόσμο) Οσάμα Μπιν Λάντενεισάγεται στο American Hospi­tal στο Ντουμπάι για την αντιμετώπιση του νεφρικού προβλήματος που έχει. Εκεί δέχεται επισκέψεις από την οικογένεια του και υψηλές προσωπικότη­τες από τη Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα. Μεταξύ των επισκεπτών του είναι και ο σταθμάρχης της CIA στο Ντουμπάϊ Λάρι Μίτσελ, ο οποίος στις 15 Ιουλίου 2001 (δηλαδή αμέσως μετά την ανεμπόδιστη αναχώρηση του Μπιν-Λάντεν) παίρνει μετάθεση από το γραφείο τηςCIA στο Ντουμπάι.
● Ιούλιος 2001. Ο αρχηγός της πακι­στανικής Μυστικής Υπηρεσίας, στρατηγός Μαχμούντ Αχμεντ (που βρίσκεται υπό τον άμεσο έλεγχο της CIA) έστειλε στον υποτιθέμενο αρχηγό των «τρομοκρατών-πιλότων» Μοχάμεντ Αττα 100.000 δολάρια. Η αποστολή των χρημάτων έγινε μέσω τράπεζας από τον Ομάρ Σεΐχ, έναν κρυφό πράκτορα τηςISI και ακραίο ισλαμιστή βρετανικής καταγωγής. [Times of India, 26 Οκτωβρίου 2001] Το δημοσίευμα βασίζεται σε πηγές της Ινδικής Μυστικής Υπηρεσίας και επικαλείται μια σχετική επιβεβαίωση από το FBI. Αργότερα, ο Σεϊχ κατηγορήθηκε για την απαγωγή του δημοσιογράφου Περλ, συνεργάτη της εφημερίδας Wall Street JournalΜετά τη δημοσίευση της παραπάνω είδησης ο στρατηγός Μαχμούντ Αχμεντ παραιτήθηκε από τη θέση του αρχηγού της ISI.
● 6 Αυγούστου 2001. Σε συνάντηση με τη CIA, ο πρόεδρος Μπους ενημερώνεται για την απειλή που υπάρχει να χρησιμοποιηθούν αεροπλάνα ως ιπτάμενες βόμβες. Αλλά δεν τίθενται σε κατάσταση συναγερμού ούτε η υπηρεσία αεροπορικού έλεγχου ούτε η στρατιωτική αεράμυνα.
● Σεπτέμβριος 2001.
• Στις 3 Σεπτεμβρίου, ο Σαλμάν Ρούσντι έλα­βε την προειδοποίηση να μην πετάξει στις ΗΠΑ (Times του Λονδίνου).
• Στις 11 Σεπτεμβρίου, ο Αριέλ Σαρόν προειδοποιήθηκε από τη Μοσάντ να μην πετάξει στη Νέα Υόρκη όπου επρόκειτο να μιλήσει.
• Στις 10 Σεπτεμβρίου, αργά τη νύκτα, προειδοποιήθηκε ο δήμαρχος Μπράουν «να είναι προσεκτικός στα ταξίδια του» (San Francisco Chronicle).
• Στις 10 Σεπτεμβρίου «ακυρώθηκαν ξαφνικά, για λόγους ασφαλείας, τα ταξίδια που είχε προγραμματίσει για το επόμενο πρωί μια ομάδας υψηλών αξιωματούχων του Πενταγώνου». [News­week24/9/2001]
Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΣΠΑΣΕ TΟ ΑΥΓΟ ΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ
11 Σεπτεμβρίου 2001Μέσα σε 45 λεπτά καταλαμβάνονται 4 αεροπλάνα από υποτιθέμενους αεροπειρατές (το πρώτο στις 8.15, το δεύτερο στις 9.05) και βγαίνουν από την πορεία τους.
[Αλλά τα πρώτα καταδιωκτικά απογειώνονται στις 9.30, δηλαδή μετά από 75 λεπτά) γεγονός που δεν έχει προηγούμενό του στην ιστορία των ΗΠΑ.]
● Τα δύο πρώτα θα χτυπήσουν τους δίδυμους πύργους στη Ν. Υόρκη.
● Το τρίτο θα ανακοινωθεί ότι δήθεν χτύπησε το Πεντάγωνο.
● Tο τέταρτο (της περίεργης πτήσης 93) θα κυριολεκτικά θα εξαερωθεί χωρίς να αφήσει το παραμικρό ίχνος.
Η ΑΝΤΙΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΑΜΥΝΑ
Η αντιαεροπορική άμυνα δεν προσπάθησε να αναχαιτίσει τα αεροπλάνα στη Νέα Υόρκη και στην Ουάσιγκτον (η απόσταση από την αεροπορική βάση Μακ Γκουάιρ στο Νιου Τζέρσευ ήταν 7 έως 10 λεπτά αντιστοίχως), ούτε το αεροπλάνο που δήθεν κατευθυνόταν στο Πεντάγωνο (η αεροπορική βάση Αντριους βρίσκεται σε απόσταση 13 μιλίων από το Πεντάγωνο και, συνεπώς, η αντιαεροπορική άμυνα είχε στη διάθεση της 1 ώρα και 15 λεπτά για να αντιδράσει).
Η εξεταστική επιτροπή του Κογκρέσου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «ουδεμία πράξη επιτήρησης υπήρξε» (Βλ. Εκθεση). Μ’ άλλα λόγια, ότι οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ παρέμειναν παθητικές κατά τη διάρκεια των χτυπημάτων. Αν είναι δυνατό να πιστέψει κανείς κάτι τέτοιο.
ΟΙ ΑΕΡΟΠΕΙΡΑΤΕΣ – ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του FBI:
1) Σε καθένα από τα αεροπλάνα στα οποία εκδηλώθηκε αεροπειρατεία, οι υποτιθέμενοι αεροπειρατές είχαν οργανωθεί σε πενταμελείς ομάδες που συγκροτήθηκαν την τελευταία στιγμή. Αλλά στο αεροσκάφος της πτήσης 93 (που εξερ­ράγη στην Πενσιλβάνια) υπήρχαν μόνο τέσσερις τρομοκράτες (ο πέμπτος, ο Ζακαρία Μουσάουϊ, είχε συλληφθεί λίγο πιο πριν λόγω λήξης της άδειας παραμονής του).
2) Οι υποτιθέμενοι αεροπειρατές είχαν αγοράσει εισιτήρια για τις πτήσεις της 11ης Σεπτεμβρίου στο όνομά τους(όπως ανακοίνωσε το FBI) αλλά και για πτήσεις μετά την 11η Σεπτεμβρίου (όπως ανακοίνωσαν τα ΜΜΕ).
3) Οι υποτιθέμενοι αεροπειρατές κατάφεραν να αποφύγουν όλα τα συστήμα­τα τα ασφαλείας και να επιβιβαστούνσε 4 πτήσεις.
4) Ο υποτιθέμενος αρχηγός των αεροπειρατών Ατα δεν πήρε την τσάντα του μαζί του στο αεροπλάνο (όπως ήταν φυσικό) αλλά την άφησε στο αεροδρόμιο. Στην τσάντα αυτή «είχε βάλει» ένα βίντεο σχετικά με την πτήση αεροπλάνου, μια στολή και τη διαθήκη του. Παράλληλα, άφησε την άδεια οδήγησης του μέσα στο αυτοκίνητο που νοίκιασε. Τα ερωτήματα «εάν ενεργεί έτσι κάποιος που ξέρει ότι εκτελεί αποστολή αυτοκτονίας;»«ποιος βρήκε αυτή την τσάντα;» και «πώς διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για την τσάντα του Ατα;»παραμένουν αναπάντητα.
5) Το FBI μέσα σε δύο μόλις μέρες κατάφερε να «εξακριβωθούν» τα στοιχεία των υποτιθέμενων αεροπειρατών, να «ανακαλυφθούν» σε χρόνο ρεκόρ τα εγκαταλειμμένα αυτοκίνητά τους και να «αποκτηθούν» φωτογραφίες τους, αλλά δεν κατάφερε να «ανακαλύψει» τι απέγιναν οι τουλάχιστον πέντε (5) αεροπειρατές που ζουν ακόμη.
6) Ατυχώς για την επίσημη εκδοχή στον κατάλογο των επιβατών-θυμάτων που δημοσίευσαν οι δύο αεροπορικές εταιρείες (American Airlines και United Airlines) στις οποίες ανήκαν τα Μπόινγκ που υπέστησαν αεροπειρατεία δεν υπάρχει ούτε ένας από τους 19 δήθεν αεροπειρατές που περιλαμβάνει ο κατάλογος που έδωσε στη δημοσιότητα το FBI.
Σε ό,τι αφορά τους 19 δήθεν αεροπειρατών που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του FBI (άνδρες 25-35 ετών, Άραβες και μουσουλμάνοι, στη συντριπτική πλειοψηφία τους Σαουδάραβες):
1) Η πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας στην Ουάσιγκτον επιβε­βαίωσε ότι 4 απ’ αυτούς χαίρουν άκρας υγείας και ζουν στις χώρες τους (ο Αμπντουλαζίζ Αλομαρί, ο Μοχάντ Αλσχεχρί, ο Σαλέμ Αλχαζμί και ο Σαέντ Αλγκχαμντί).
2) Ο «νεκρός» Ουαλίντ Μ. Αλσχεχρί, ο οποίος ζει σήμερα στην Καζαμπλάν­κα και εργάζεται ως πιλότος στην Royal Air Maroc, έδωσε συνέντευ­ξη στην αραβόφωνη εφημερίδα του Λονδίνου, Al-Qods al-Arabl.
3) πρίγκιπας Σαούντ αλ-Φεϊζάλ, υπουργός Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας, δήλωσε στον Τύπο:«Αποδείχθηκε ότι πέντε από τα άτομα που κατονομάζονται στον κατάλογο τον FBI δεν έχουν καμία σχέση με το συμβάν».
4) Ο πρίγκιπας Ναγιέφ, υπουργός Εσωτερικών της Σαουδικής Αραβίας, δήλωσε σε επίσημη αμερικανική αντιπροσω­πεία: «Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ότι (οι 15 Σαουδά­ραβες υπήκοοι που κατηγορούνται από το FBΙ) συνδέονται με την11η Σεπτεμβρίου. Δεν έχουμε λάβει τίποτε τέτοιο επί τον θέματος από τις ΗΠΑ».
[Τζελ Ντάγκλας: «Saudi Minister Asserts That Bin Laden Is a “Tool” of AI Qaeda, Not a Mastermind» (Σαουδάραβας Υπουργός Υποστηρίζει ότι ο Μπιν Λάντεν είναι ‘Όργα­νο” της Αλ Κάιντα, Οχι ο Ηγέτης), Washington Post, 10/12/2001. (http://www.washingtonpostcom)]
ΜΑΥΡΑ ΚΟΥΤΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ
Από τα 4 μαύρα κουτιά των «καταληφθέντων» αεροπλάνων βρέθηκαν μόνο τα δύο (;) και τα στοιχεία απ’ αυτά δεν δημοσιοποιήθηκαν ποτέ. (;)
Επιπλέον, σύμφωνα με το FBI, καταγράφονταν σε μαγνητοταινίες οι συνομιλίες του πληρώματος (μέσω ασυρμάτου) και οι επικοινωνίες των επιβατών με συγγενείς τους (μέσω τηλεφώνων). Αλλά το FBI αρνείται να προσδιορίσει που βρίσκονται οι μαγνητοταινίες και να δημοσιεύσει το περιεχόμενο τους.
ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, το υπουργείο Άμυνας ανακοινώνει ότι «το Πεντάγωνο δέχτηκε επίθεση στις 9.38 το πρωί» χωρίς να κάνει λόγο για αεροπλάνο.
Το πρακτορείο «Reuters», φτάνει πρώτο επί τόπου, και μεταδίδει ότι το Πεντάγωνο επλήγη από ένα ελικόπτε­ροπου εξερράγη. Αυτό επιβεβαιώνει στο πρακτορείο «Associated Press» και ο Δημοκρατικός εμπειρογνώμονας Πολ Μπεϊγκάλα.
Λίγα λεπτά αργότερα, το υπουργείο Άμυνας διορθώνει την είδηση, και ανακοινώνει ότι επρόκειτο για αεροπλάνο, πράγμα που πυροδοτεί το γαϊτανάκι των αντιφάσεων που ακολούθησε. Και θα χρειαστούν πολλές ώρες μέχρις ότου ο αρχηγός του γενικού επιτελείου των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, στρατηγός Ρίτσαρντ Μάγιερς, δηλώσει ότι το «αεροπλάνο-αυτόχειρας» ήταν το Μπόινγκ 757-200 της πτήσης 77 της American Airlines από Ντά­λας προς Λος Άντζελες του οποίου τα ίχνη έχασε ο πύργος ελέγχου στις 08.55.
Ο Τύπος κρατιέται μακριά από τον τόπο του δράματος. Αλλά το Associated Press κατορθώνει να πάρει φωτογραφίες από την άφιξη των πυροσβεστών, τραβηγμένες από έναν ιδιώτη που βρίσκεται σε γειτονικό κτίριο. Το σοκ είναι ισχυρό: ο ισχυρότερος στρατός του κόσμου δε στάθηκε ικανός να προστατεύσει την ίδια του την έδρα και υπέστη βαρύτατες απώλειες. Οι ΗΠΑ, που θεωρούνταν ανίκητες, αποδεικνύονται ευάλωτες ακόμη και στο ίδιο τους το έδαφος.
Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή – που προσβάλλει βάναυσα την κοινή λογική:
1) Το σύστημα των στρατιωτικών ραντάρ των ΗΠΑ στάθηκε ανίκανο να εντοπίσει σε μία ζώνη ακτίνας μερικών δεκάδων χιλιομέτρων ένα ογκώδες και δυσκίνητο αεροπλάνο Μπόινγκ 757-200. [Το Μπόινγκ 757-200, μπορεί να μεταφέρει 239 επιβάτες, έχει μήκος 47,3 μέτρα και άνοιγμα φτερών 38 μέτρα. Πλήρως εφοδιασμένο με καύσιμα ζυγίζει 115 τόνους και μπορεί να αναπτύξει ταχύ­τητα 900 χλμ/ώρα].
2) Ο αντιαεροπορικός μηχανισμός, που ελέγχεται από την προεδρική αεροπορική βάση του Σεντ Άντριου (η οποία βρίσκεται σε απόσταση 13 μιλίων από το Πεντάγωνο, και στην οποία σταθμεύουν επί μονίμου βάσεως δυο μοίρες με τα άκρως ευκίνητα και ταχύτατα αεροσκάφη F-16 και F/A-18) δεν μπόρεσε να ελέγξει το δυσκίνητο Μπόινγκ.
3) Το Μπόινγκ παραπλάνησε τους διώκτες του, υπερκέρασε την πιο εξελιγμένη αντιαεροπορική άμυνα του κόσμουκαι «έπεσε» στο Πεντάγωνο, σκοτώνοντας 125 άτομα.
4) Το Μπόινγκ δεν έπεσε στην επιφάνεια της οροφής του κτιρίου (117.359 τ.μ.) όπου θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρότατες ζημιές (δεδομένου ότι σ’ αυτό εργάζονται 20.000 άνθρωποι) αλλά χτύπησε μια μικρή πρόσοψη του κτιρίου (με ύψος μόνο 24 μέτρα) στην οποία δεν εργαζόταν κανείς γιατί ήταν υπό επισκευή.
5) Το Μπόινγκ, αν και έχει ύψος 30 μέτρα (δηλαδή το αντίστοιχο τριών ορόφων) χτύπησε την πρόσοψη του κτιρίου μόνο στο ύψος του ισογείου και του πρώτου ορόφου, χωρίς να προκαλέσει ζημιές στο προαύλιο με τη χλόη, στον τοίχο, στο πάρκινγκ ή στο ελικοδρόμιο του πενταγώνου.
6) Κανένα ίχνος πρόσκρουσης αεροπλάνου δεν είναι ορατό.
7) Δεν υπάρχει κανένα ίχνος των φτερών, της ατράκτου, των μηχανών. Κανείς δεν είδε το παραμικρό κομμάτι του αεροπλάνου, ούτε καν το σύστημα προσγείωσης.
8) Δεν βρέθηκε κανένα υπόλειμμα από τους 64 επιβάτες του αεροπλάνου ή τις αποσκευές τους.
9) Δεν υπάρχει καμιά φωτογραφία ή βίντεο από το «κτύπημα» στο Πεντάγωνο, με υπολείμματα ή συντρίμια του αεροπλάνου.
10) Οι κάμερες της βίντεο-επιτήρησης του πάρκινγκ του Πενταγώνου δεν είδαν το Μπόινγκ, σε καμιά στιγμή και σε κανένα σημείο.
Ο συνδυασμός των στοιχείων 1-3 (που είναι εμφανώς ανεκδοτολογικάμε τα στοιχεία 4-10 (που είναιαπολύτως απίθαναοδηγεί απλώς στο συμπέρασμα ότι κανένα αεροπλάνο δεν έπληξε το Πεντάγωνο.
Όπως θέτει το ζήτημα ο ερευνητής Thierry Meyssan στη άκρως ενδιαφέρουσα μελέτη του 11 Σεπτεμβρίου 2001: Η τρομακτική Απάτη:
«Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, ένα Μπόινγκ υπό τον έλεγχο υποτιθέμενων αεροπειρατών αλλάζει πορεία, προσπερνά τα F-16 που σηκώθηκαν προς καταδίωξη του, ξεγελά το σύστημα αντιαεροπορικής άμυνας της Ουάσιγκτον, χτυπά όχι την οροφή αλλά ένα μικρό μέρος της πρόσοψης του ισογείου του Πενταγώνου και τα καύσιμα που είναι αποθηκευμένα στα φτερά του ανεφλέγησαν μόνο για όσο χρειάστηκε να ξεσπάσει μια μικρή πυρκαγιά στο κτίριο και διαμόρφωσε ένα σκηνικό όπου δεν υπάρχει κανένα ίχνος ή υπόλειμμα ή συντρίμμι αεροπλάνου.
Είναι προφανές ότι πρόκειται για ένα παραμύθι που κατασκευάστηκε προοδευτικά: Στο αρχικό ανακοινωθέν του Πενταγώνου δεν υπήρχε θέμα Μπόινγκ (η θεωρία του «αεροπλάνου-καμικάζι» εμφανίστηκε μισή ώρα αργότερα), όπως δεν υπήρξε θέμα καταδιωκτικών που δήθεν επεχείρησαν να αναχαιτίσουν το αεροσκάφος-φάντασμα (η θεωρία αυτή εμφανίστηκε δυο μέρες).
Το μόνο αδιάψευστο γεγονός είναι ότι 125 άνθρωποι σκοτώθηκαν στο Πεντάγωνο και ότι ένα αεροπλάνο που μετέφερε 64 επιβάτες εξαφανίστηκε.
Εξ’ ου και τα αμείλικτα ερωτήματα: «Ποια είναι η αιτία της έκρηξης που έπληξε το Πεντάγωνο; Τι έγινε η πτή­ση 77 της American Airlines; Οι επιβάτες σκοτώθηκαν; Αν ναι, ποιος τους σκότωσε και γιατί; Αν όχι, πού βρίσκονται;». [Thierry Meyssan11 Σεπτεμβρίου 2001: Η τρομακτική Απάτη (Γραφές, Αθήνα, 2002)]
Ο πρόεδρος της Αιγύπτου Χόσνι Μουμπάρακ, που διέθετε εμπιστευτικές πληροφορίες για την προετοιμασία της επίθεσης τις οποίες είχε διαβιβάσει πολλές εβδομάδες πριν στην αμερικανική κυβέρνηση, όταν ρωτήθηκε σχετικά από το CNN στις 15 Σεπτεμβρίου 2001:
«Αυτοί που το έκαναν θα πρέπει να είχαν πετάξει για καιρό πάνω από την περιοχή αυτή… Για παράδειγμα, το Πεντάγωνο δεν είναι πολύ -ψηλό. Ένας πιλότος, για να πέσει κατ' ευθείαν πάνω στο Πεντάγωνο μ' αυτό τον τρόπο, θα πρέπει να είχε πετάξει επί μακρόν πάνω από αυτή ζώνη για να μάθει τα εμπόδια που θα συναντούσε πετώντας σε πολύ χαμηλό ύψος μ' ένα τεράστιο εμπορικό αεροπλάνο, πριν φτάσει να χτυπήσει το Πεντάγωνο σ' ένα συγκεκριμένο σημείο. Κάποιος τα μελέτησε αυτά πολύ καλά, κάποιος πέταγε για πολύ καιρό πάνω απ' αυτή τη ζώνη… Ειλικρινά, δεν θα ήθελα να βγάλω βεβιασμένα συμπεράσματα… Θυμηθείτε την Οκλαχόμα».
[Iστοσελίδα της αιγυπτιακής προεδρίας (http://www.presidency.gov.eg/html/14-Sept2001 press.2.html)]
TΑ ΜΕΘΕΟΡΤΙΑ
 Στις 14 Σεπτεμβρίου 2001, το αμερικανικό Κογκρέσο εξουσιοδοτεί χωρίς συζήτηση ομοφώνως (με εξαίρεση μια αρνητική ψήφο της βουλευτού των Δημοκρατικών Μπάρμπαρα Λη) τον πρόεδρο Τζορτζ Μπους να καταφύγει στην«ανα­γκαία και αρμόζουσα χρήση βίας εναντίον κάθε κράτους, οργάνω­σης ή ατόμου που κρίθηκε ότι προετοίμασε, διέταξε, εκτέλεσε ή διευ­κόλυνε τις τρομοκρατικές επιθέσεις που εκδηλώθηκαν την 11η Σε­πτεμβρίου 2001, ή φιλοξενεί τέτοιες οργανώσεις ή τέτοια άτομα, προκειμένου να αποτρέψει κάθε μελλοντική ενέργεια της διεθνούς τρομοκρατίας εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών από τέτοια κράτη, οργανώσεις ή άτομα».
[Απόφαση της Γερουσίας, Αρ. 23 / 14-9-2001]
 Στις 14 Σεπτεμβρίου 2001, ο Μπους αναγγέλλει τη σύσταση ενός Υπουργικού Γραφείου (αντι-τρομο-κρατικής) Ασφάλειας (Office of Homeland Security) που υπάγεται στην αρμοδιότητά του για «να διευθύνει, να επιβλέπει και να συντονίζει μια συνολική εθνι­κή στρατηγική για την υπεράσπιση της χώρας μας από την τρομοκρα­τία και την αντίδραση σε κάθε πιθανή επίθεση».
 Στις 5 Οκτωβρίου 2001, ο πρόεδρος Μπους, κατά παράβαση του Συντάγματος, διατάσσει πολλά μέλη της κυβέρνησης του να μην παρέχουν πια πληροφόρηση στα μέλη του κοινοβουλίου και στον τύπο. «Η Πράβντα και η Ιζβέστια στην πρώην Σοβιετική Ένωση θα δυσκολεύονταν να ξεπεράσουν τα αμερικανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης στην υποδούλωση τους στην επίσημη γραμμή…» σχολιάζει ο Έντουαρτ Χέρμαν, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπι­στήμιο της Πενσιλβάνια. [Ολιβιέ Πασκάλ-Μουσλάρ: “Οι δημοσιογράφοι στη δοκιμασία της 11ης Σεπτεμβρίου”, Telerama, 30/1/2002]
 Λίγο αργότερα, το Κογκρέσο υιοθετεί το νόμο USA PATRIOT Act, ο οποίος:
α) περιστέλλει βασικές ελευθερίες για μια περίοδο 4 ετών,
β) κάνει μια εξαιρετικά διευρυμένη ερμηνεία της καταστολής των «τρομοκρατών και όσων τους υποστηρίζουν» και
γ) θεσπίζει ότι σε περιπτώσεις υποβολής σε ανάκριση (για κάτι που μπορεί να μην έχει αναγκαστικά σχέση με την υποψία περί τρομοκρατίας), οι ύποπτοι μπορούν να κρατούνται σε μυστική τοποθεσία για μια περίοδο 6 μηνών, διάστημα που μπο­ρεί να ανανεωθεί απεριόριστα, εάν ο υπουργός Δικαιοσύνης εκτιμά ότι η απελευθέρωση τους «θα απειλούσε την εθνική ασφάλεια ή την ασφάλεια της κοινωνίας ή ενός ατόμου».
[USA PATRIOT Act: Προκύπτει ως ακρωνύμιο από τον πλήρη τίτλο του νόμου Uniting and Strengthening America by Providing AppropriateTools Required to Intercept and Obstruct Terrorism Act (Νόμος για την Ενότητα και την Ισχύ της Αμερικής, με την Παροχή των Ανα­γκαίων Μεσών για την Αναχαίτιση και Παρεμπόδιση της Τρομοκρατίας]
 Στις 13 Νοεμβρίου 2001, ο πρόεδρος Μπους αποφασίζει πως οι ξένοι «που είναι ύποπτοι για τρομοκρατία» δεν θα δικά­ζονται από ομοσπονδιακά δικαστήρια ούτε από στρατοδικεία, αλλά από στρατιωτικές επιτροπές.
Η συγκρότηση των επιτροπών αυτών θα ανήκει στη διακριτική εξουσία του υπουργού Άμυνας και θα καταρτίσουν οι ίδιες τον δικό τους Κώδικα δικονομίας. Οι συνεδριά­σεις θα πραγματοποιούνται κεκλεισμένων των θυρών.
Οι «στρατιω­τικοί εισαγγελείς» δεν θα υποχρεούνται να κοινοποιούν στους κατη­γορουμένους και στους συνηγόρους τους τις «αποδείξεις» τις οποίες διαθέτουν.
Οι επιτροπές θα παίρνουν τις αποφάσεις τους με πλειοψηφία δυο τρί­των (και όχι με ομοφωνία όπως καθορίζεται από τους διεθνείς εγκληματολογικούς κώδικες).
[President's Military OrderDetentionTreatment and Trial of Certain Non-Citizens in War Against Terrorism, 13/11/2001 (Στρατιωτική Εντολή του Προέδρου: Κράτηση, Αντιμετώπιση και Εκδίκαση υποθέσεων συγκεκριμένων μη Αμερικανών πολιτών στον Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας), 13/11/2001 (http://www.whitehouse.gov/news/releases/2001/ll/20011113-27.html)]
Παράλληλα, το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών δίνει εντολή στους συμμάχους, μέσω του ΟΗΕ, να υιοθετήσουν παρόμοιες νομοθεσίες και 55 χώρες μεταγράφουν στο εσωτερικό τους δίκαιο ορισμένες διατάξεις του Αμερικανικού Νόμου USA PATRIOT Act.
Όλα αυτά συνιστούν μια ριζική αναθεώρηση της αμερικανικής εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής και θεσμοποιούν τη χειραγώγηση τους από τους στρατιωτικούς και τις υπη­ρεσίες πληροφοριών.
[Μπράντλεϊ Γκράχαμ & Μπιλ Μίλερ: “Pentagon Debates Homeland Defense Role” (To Πεντάγωνο Συζητεί το Ρόλο τον Γραφείου Άμυνας της Πατρίδας), Washington Post, 11 Φεβρουαρίου 2001 (http://www.washingtonpost.com)]
ΔΕΙΤΕ
Τα εξαιρετικά ντοκυμαντέρ-αναλύσεις «In Plane Site» και «The Painful Deceptions» στα οποία, με μια εξαντλητική επιστημονική τεκμηρίωση, κονιορτοποιείται η επίσημη ψευδής εκδοχή των τρομοκρατικών κτυπημάτων της 11ηςΣεπτεμβρίου. Μπορείτε να τα παραγγείλετε ως DVD VHS μέσω του διαδικτύου ή να τα βρείτε στο διαδίκτυο (χρησιμοποιώντας μια μηχανή αναζήτησης) και να τα κατεβάσετε.


Διαβάστε:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σε κατοικους Ελλαδος ΔΕΝ γινονται δεκτά τα γκριγκλις.
Εαν ειστε κατοικος εξωτερικου και δεν μπορειτε να χρησιμοποιησετε Ελληνικο αλφαβητο, θα μεταφραζω εγω τα σχολια και θα τα παραθετω διπλα η κατω απο το δικο σας.
Σχολια σε αλλη γλωσσα επιτρεπονται.