Guitar -->

Τρίτη, 5 Ιουνίου 2012

Χ. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗΣ Τὰ ἐθνολογικὰ ὅρια τοῦ Ἑλληνισμοῦ





Τὰ ἐθνολογικὰ ὅρια τοῦ Ἑλληνισμοῦ

Ὁ ἄνθρωπος γεννᾶται σὲ συγκεκριμένο περιβάλλον, φυσικὸ καὶ ἀνθρώπινο. 
Ἀνθρώπινο περιβάλλον εἶναι βεβαίως ὄχι μόνον ἡ οἰκογένειά του, οἱ γονεῖς του 
καὶ οἱ ἄμεσοι ἢ ἀπώτεροι προπάτορές του∙  ἀλλὰ καὶ ὁεὐρύτερος κύκλος τῆς ἐθνικῆς 
κοινότητος, εἰς τὴν ὁποίαν ἐκ καταγωγῆς ἀνήκει. Αὐτὸ εἶναι αὐτονόητο, ἀφοῦ μέσα εἰς 
τὸν κύκλον αὐτὸν σύρει ὁ ἄνθρωπος τὰ πρῶτα του βήματα ζωῆς, μέσα εἰς αὐτὸν 
ἀναπτύσσεται καὶ μεγαλώνει, ἀπὸ τὴν ἀναστροφή του αὐτὴν ἀντλεῖ τὶς κάθε λογῆς 
ἐμπειρίες τῆς ζωῆς καὶ κυρίως ὁ πνευματικὸς καὶ ψυχικός του κόσμος 
διαμορφώνεται καὶ πλουτίζεται πρὸ παντὸς ἀπὸ τὰ ἀνεκτίμητα βιώματα, ζωντανὰ ἀληθινὰ 
κύτταρα ζωῆς, τῆς ἐθνικῆς του κοινότητος, ὄχι μόνον τοῦ ἐνεστῶτος χρόνου, - περιορισμός,
 ποὺ θὰ συνεπέφερε διανοητικὴ καὶ πνευματικὴ ἀναπηρία, - ἀλλὰ μέσα στὸ διάβα τῶν 
αἰώνων, ἀπὸ τὶς πρῶτες της καταβολὲς καὶ μέχρι σήμερα.


Ὼς συνειδητοὶ Ἕλληνες, καὶ διὰ νὰ διατηρήσουμε ἀκριβῶς τὴν ἀκεραιότητα τῆς 
ἐθνικῆς μας αὐθυπαρξίας, ἔχουμε ἔτσι ἀνάγκη καὶ χρέος νὰ ἀτενίζουμε τὴν πραγματικότητα 
αὐτοῦ τοῦ ἀνεσπέρου φωτὸς καὶ μεγαλείου, ποὺ λέγεται Ἑλληνισμός, συνειδητοποιοῦντες τὶς 
ἀληθινὲς διαστάσεις τῆς ἱστορικῆς του παρουσίας έδῶ εἰς τὴν νοτιοανατολικὴ 
γωνιὰ τῆς Εὐρώπης καὶ τὴν ἀνατολικὴ λεκάνη τῆς Μεσογείου.


Ὁ Ἑλληνισμὸς μέχρις ἀκόμη καὶ τῶν πρώτων δεκαετιῶν τοῦ αἰῶνος, ποὺ μόλις 
συνεπληρώθη, ἀπετέλει τὴν ἀπὸ κάθε ἄποψι, κυρίως πνευματικὴ καὶ πολιτιστική, 
σὲ ἱκανὸ δὲ βαθμὸ καὶ πληθυσμιακή, κυριαρχοῦσα δύναμιεἰς τὴν γεωγραφική μας 
περιοχή : καὶ εἰς τὰ Βαλκάνια, νοτίως νοητῆς γραμμῆς διηκούσης διὰ τῆς ὁροσειρᾶς τοῦ 
Αἵμου, καὶ εἰς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν, κυρίως τὰ δυτικὰ παράλιά της, μὲ ἀνθοῦσαν τὴν 
παρουσίαν του καὶ νοτιώτερον, ἰδίως μάλιστα εἰς τὴν Αἴγυπτον, ὥστε ὄχι
 ἀδικαιολογήτως νὰ γίνεται λόγος περὶ τῆς «καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολῆς».

Καὶ διὰ μὲν τὴν ἀλησμόνητη Μικρὰ Ἀσία, ὅπου ἐπὶ χιλιετηρίδες ἄνθισεν ὁ 
Ἑλληνισμὸς καὶ ἐξεπήγασεν ὁ ἐκπληκτικὸς φιλοσοφικός του λόγος, ἀρκεῖ ἡ 
ἀναφορὰ τῶν παρατιθεμένων στοιχείων εἰς τὸ ἐξαίρετον βιβλίον τοῦΓεωργίου 
Κλεάνθους Σκαλιέρη, «Λαοὶ καὶ φυλαὶ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας», ἐκδοθὲν τὸ 1922 
(ἐλάχιστον χρόνον πρὸ τῆς καταστροφῆς), τὸ ὁποῖον ἐπανεκυκλοφόρησε καὶ 
τὸ 1990 εἰς φωτοτυπικὴν ἐπανέκδοσιν ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις «Ρῆσος».  Τὸ βιβλίον αὐτό, μὲ 
λεπτομερεῖς πίνακες καὶ χάρτες, συνετέθη ἀντικειμενικώτατα, κατ’ αὐστηρῶς 
ἐπιστημονικὴν μέθοδον καὶ μὲ ἐπίκλησιν στοιχείων ἀντληθέντων καὶ ἀπὸ ἐπίσημες
 τουρκικὲς ἐκθέσεις καὶ στατιστικές, ὡς καὶ ἐκπαιδευτικὲς στατιστικὲς τοῦ 
Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Ἀπὸ τὴν ἐν τέλει τοῦ βιβλίου (σελ. 433 ἑπ.) 
«Ἀνακεφαλαίωσιν κατὰ φυλὰς καὶ κατ’ ἐθνότητας» προκύπτει, ὅτι, πρὸ τῆς 
καταστροφῆς, οἱἝλληνες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ἀνήρχοντο σὲ 2.660.316, ἐνῷ οἱ 
Τοῦρκοι καῖ Ὀθωμανοὶ ἦσαν πολὺ ὀλιγώτεροι, μόλις 1.802.697.  

Ὁ δὲ λοιπὸς πληθυσμὸς τῆς Μικρᾶς Ἀσίας κατενέμετο μεταξὺ 
«Μουσουλμάνων καὶ Μουσουλμανοφανῶν μὴ Τούρκων» 
ἐξ αὐτῶν «Ἕλληνες καὶ Φρυγοπελασγοὶ» 4.382.374, καὶ  «Ἄριοι Σλάβοι» 64.462 ]
«Χριστιανῶν ἀκαθορίστων ἐθνικῶς» (10.019), «Ἀρμενίων» (637.268), 
«Ἀθιγγάνων καὶ Ἀτσιγκάνων» (78.221),  «Ἰουδαίων» (56.970),  «Σύρων» (67.744), 
καὶ λοιπῶν «ξένων» [ἐξ αὐτῶν «Χριστιανοὶ» 30.397, «Μουσουλμᾶνοι» 78.518 ]. 
 Ὥστε οἱ ἐπικυρίαρχοι Τοῦρκοι ἀπετέλουν μειονοψηφίαν εἰς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν, οἱ δὲ 
εἰς αὐτὴν Ἕλληνες, καὶ μὴ συνυπολογιζομένων τῶν ἐκμουσουλμανισθέντων, ἦσαν πολυαριθμότεροι, ἄνω τῶν δύο ἑκατομμυρίων ἑξακοσίων χιλιάδων. Ἀπὸ αὐτοὺς κατέφυγον εἰς τὴν 
Ἑλλάδα περὶ τὸ ἕνα ἑκατομμύριον μὲ τὴν, κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς συνθήκης τῆς Λωζάννης 
(1923), ἀνταλλαγὴν τῶν πληθυσμῶν. Ἑπομένως, ἀπέμειναν τότε εἰς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν 
ἄνω τοῦ ἑνάμισυ ἑκατομμυρίου Ἑλλήνων Χριστιανῶν, ἀφοῦ δὲν συνυπολογίζονται οἱ 
ἔχοντες προηγουμένως ἐξισλαμισθῆ.  Ἔτσι καὶ ἐξηγεῖται ἀνακοίνωσις εἰς πρόσφατον, 
τὸ 1998, συνέδριον τῆς Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας Δημογραφικῶν Μελετῶν, κατὰ τὴν ὁποίαν 
πολυετεῖς ἔρευναι καὶ ἐπιστημονικῶς ἀποδεικνύουν, ὅτι τὰ 30 % τῶν 
σημερινῶν Τούρκων εἶναι ἑλληνογενεῖς.

Διὰ δὲ τὴν θέσιν τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἰς τὰ Βαλκάνια πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι 
κατὰ τὸ ἴδιον συνέδριον ἀνεκοινώθη, ὅτι ἑλληνογενεῖς εἶναι καὶ  τὰ 65 % τῶν 
κατοίκων τοῦ σημερινοῦ κρατιδίου τῶν Σκοπίων. Ἡ ἀλήθεια αὐτὴ κανένα καλόπιστον 
δὲν πρέπει νὰ ξενίζῃ. Διότι συγκλίνει καὶ πρὸς ἕνα ἀδιαφιλονείκητον ἱστορικὸν στοιχεῖον, 
τὸ ὁποῖον καὶ παρατίθεται, ἐν συνεχείᾳ, αὐτούσιον πρὸς ἐνημέρωσιν τῶν ἐπισκεπτῶν τῆς 
παρούσης ἱστοσελίδος : Εἶναι ἕνας χάρτης ἐθνολογικὸς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Τουρκίας 
καὶ τῆς Ἑλλάδος, προσηρτημένος εἰς τὸ τέλος βιβλίου τοῦ ἄγγλουEDWARD STANFORD
  ἀπὸ τὴν γαλλικήν του ἔκδοσιν τοῦ 1877, ὑπὸ τὸν τίτλον Carte Ethnologique de la 
Turquie d’ Europe et de la Grèce et mémoiresur la répartition actuelle des races dans la
 péninsule Illyrique avec TableauxstatistiquesPublié à Londres par EDWARD 
STANFORD. Traduit de l’ anglais. Paris, E.Dentu, Libraire-Editeur, 1877 [δηλαδή
εἰςτὴν ἑλληνικήν :Χάρτηςἐθνολογικὸς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Τουρκίας καὶ τῆς Ἑλλάδος καὶ
μνημόνιον ἐπὶ τῆς ἐνεστώσης κατανομῆς τῶν φυλῶν εἰςτὴν Ἰλλυρικὴν 
(δηλ.Βαλκανικὴν) Χερσόνησον μετὰ στατιστικῶν πινάκων. Δημοσιευθεὶς εἰς τὸ Λονδῖνον
 ὑπὸ τοῦ EDWARD STANFORD, μεταφρασθεὶς ἐκ τῆς ἀγγλικῆς, Παρίσι, E.Dentu
Βιβλιοπώλης-ἐκδότης, 1877]. Ἡ ἐπισκόπησις τοῦ χάρτου αὐτοῦ ἐπισημαίνει 
ἀδιάσειστες, ὄχι φυσικὰ μόνον διὰ τὴν ἐποχὴν τῆς ἐκδόσεώς του, ἀλήθειες. 

Ἂς τὶς συνοψίσουμε :
α) ὅτι τὰ ἐθνολογικὰ ὅρια τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἀκόμη καὶ κατὰ τὰ τέλη τοῦ 19ου 
αἰῶνος, ἐμφανέστατα εὑρίσκοντο πολὺ πέραν τῶν τότε, ἀλλὰ καὶ τῶν 
σημερινῶν ἑλληνικῶν συνόρων. Περιελάμβανον ὁλόκληρον τὴν Βόρειον  Ἤπειρον, 
σχεδὸν ὁλόκληρον τὸ ἔδαφος τοῦ σημερινοῦ κρατιδίου τῶν Σκοπίων, ὁλόκληρον τὴν 
Ἀνατολικὴν Ρωμυλίαν, δηλαδὴ τὴν σημερινὴν νότιον Βουλγαρίαν, ὡς καὶ 
ὁλόκληρον τὴν Ἀνατολικὴν Θρáκην.  Ἔκτοτε ἡ μὲν Ἀνατολικὴ Ρωμυλία, ποὺ εἶχε 
γίνει, μὲ ἀπόφασιν τοῦ Συνεδρίου τοῦ Βερολίνου τοῦ 1878,  αὐτόνομη ἐπαρχία τῆς
 Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας μὲ πρωτεύουσαν τὴν Φιλιππούπολιν, κατεβροχθίσθη
 μὲ τὸ βουλγαρικὸν πραξικόπημα τοῦ 1885∙ ἡ δὲ Βόρειος  Ἤπειρος ἐπεδικάσθη εἰς τὸ 
νεοπαγὲς (1912-13) Ἀλβανικὸν κράτος∙ ἐνῷ ἡβόρειος Μακεδονία ἐπεδικάσθη, μετὰ
 τοὺς βαλκανικοὺς πολέμους (1912-13), κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος της εἰς τὴν 
Νοτιοσλαβίαν, κατὰ δὲ τὸ μικρότερον (περιοχὴ τοῦ Μελενίκου, Πιρίν) εἰς τὴν 
Βουλγαρίαν. Τέλος, ἡἈνατολικὴ Θράκη μετὰ τὴν μικρασιατικὴν καταστροφὴν, 
μὲ τὴν συνθήκην τῆς Λωζάννης (1923) περιῆλθεν εἰς τὴν Τουρκίαν. 

Λεπτομερέστερον,  ὁ παρατιθέμενος ἐθνολογικὸς χάρτης πιστοποιεῖ :


β) ὅτι τὰ προκύψαντα μετὰ τὸν α΄ παγκόσμιον πόλεμον (1914-1918) σύνορα 
μεταξὺ τῶν βαλκανικῶν κρατῶν ἐχαράχθησαν ὄχι μὲ κριτήριον τὴν 
ἐθνολογικὴν σύστασιν καὶ βάσιν τὴν διασαλπιζομένην ἀρχὴν τῆς αὐτοδιαθέσεως
 τῶν λαῶν, ἀλλὰ πρὸς ἱκανοποίησιν συμφερόντων καὶ ἐπιδιώξεων ξένων πρὸς
 τὴν Βαλκανικὴν δυνάμεων.Ἔτσι μὲ τὴν δημιουργίαν τοῦ Ἀλβανικοῦ κράτους, εἰς τὴν 
ὁποίαν ἐπρωτοστάτησεν ἡ Ἰταλία, ἀφ’ ἑνὸς περιελήφθησαν εἰς αὐτὸ τὰ ἑλληνικώτατα ἐδάφη
 τῆς, ἀπὸ χιλιετηρίδων, ἑλληνικωτάτης ΒορείουἨπείρου, καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐτέθη ἐκτὸς 
αὐτοῦ ἡ, κατοικουμένη ἀπὸ ἀλβανικῆς καταγωγῆς πληθυσμούς, περιοχὴ τοῦ 
Κοσσυφοπεδίου, ἡ ὁποία καὶ ἐδόθη εἰς τὴν τότε συγκροτηθεῖσαν Νοτιοσλαβίαν 
(Γιουγκοσλαβίαν = χώραν τῶν νοτίων σλάβων). Ἐγχείρημα δολιώτατον, διὰ νὰ 
εὑρίσκεται τὸ νεοσύστατον ἀλβανικὸν κράτος ἐξ αἰτίας τῆς ἐθνολογικῶς ἀδίκου 
αὐτῆς κατανομῆς ἐδαφῶν εἰς προστριβὰς καὶ μὲ τοὺς δύο γείτονάς του, τὴν Ἑλλάδα 
(διὰ τὴν Βόρειον Ἤπειρον) καὶ τὴν Νοτιοσλαβίαν (διὰ τὸ Κοσσυφοπέδιον), καὶ νὰ 
ἔχῃ ἔτσι ἀνάγκην ξένου προστάτου, ἐν προκειμένῳ κυρίως τῆς, εἰς τὴν ἀπέναντι 
ἀκτὴν τῆς Ἀδριατικῆς, Ἰταλίας, ἡ ὁποία καὶ πολυτρόπως διεισδύσασα καθυπέταξεν
 εἰς τὴν οὐσίαν τὴν Ἀλβανίαν ἤδη ἀπὸ τὸ 1925, δηλ. πολὺ πρὶν ἀπὸ τὴν στρατιωτικὴν εἰς 
αὐτὴν εἰσβολὴν τοῦ Ἀπριλίου 1939.
Αὐτὲς δὲ οἱ  ἄνομες κατὰ τὴν χάραξι τῶν συνόρων ρυθμίσεις ἀπετέλεσαν καὶ τὴν 
αἰτία τῶν ὅσων κακῶν ἔκτοτε ἐπηκολούθησαν. Ἐνῷ ἐὰν ἐτηροῦντο ἡ ἀρχὴ τῶν 
ἐθνοτήτων καὶ τὰ διδάγματα ἀδεκάστου Ἱστορίας, αὐτονοήτως πρόβλημα Κοσσυφοπεδίου 
δὲν θὰ ἐγεννᾶτο, ἡ τραγῳδία τῆς Σερβίας θὰ ἀπεφεύγετο. Καὶ «Μακεδονικὸν πρόβλημα» 
ἐπίσης δὲν θὰ ἀνέκυπτε τοῦ λοιποῦ, οἱ ἀδηφάγοι γείτονες δὲν θὰ ἠδύναντο νὰ 
δημιουργοῦν ζητήματα, ἀφοῦ ἀναγκαίως θὰ συνετίζοντο μὲ τὴν ἀποτυχίαν τῶν 
ἐπιδιώξεών των δεκαετιῶν νοσφίσεως ξένων ἐδαφῶν καὶ τὴν  πραγματικότητα τῆς 
ἑλληνικῆς πλέον κυριαρχίας ἐπὶ ὁλοκλήρου τῆς ἱστορικῆς Μακεδονίας, ἐξακολουθητικῶς
 ἀπὸ τὰ βάθη τῶν αἰώνων ἑλληνικῆς. Ἡ λόγῳ τοῦ βορειοηπειρωτικοῦ διαμάχη μὲ τὴν 
Ἀλβανίαν δὲν θὰ ἐγεννᾶτο.
γ) ὅτι ἡ Βόρειος Ἤπειρος μὲ τὸν ἑλληνικὸν κατὰ συντριπτικὴν πλειοψηφίαν 
πληθυσμόν της δικαιωματικῶς μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀνῆκε. Ἐν τούτοις, μὲ τὴν
 ραδιοῦργον ἀπαίτησιν τῆς Ἰταλίας,  παρεχωρήθη εἰς τὴν Ἀλβανίαν καί, μολονότι 
ἀπηλευθερώθη τρεῖς φορὲς ἔκτοτε ὑπὸ τοῦ ἐνδόξου Ἑλληνικοῦ μας Στρατοῦ, παραμένει
 ἀκόμη ὑπὸ τὸν ἀλβανικὸν ζυγόν, σκλαβωμένη.  Ἔτσι, οὔτε κἂν σήμερα, ἐποχὴν 
θεοποιήσεως τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, ἐφαρμόζεται γιὰ τοὺς δύσμοιρους 
βορειοηπειρῶτες ἀδελφούς μας ἔστω τὸ Πρωτόκολλον τῆς Κερκύρας τῆς 17ης 
Μαΐου 1914, μὲ τὸ ὁποῖον εἶχε παραχωρηθῆ πανηγυρικῶς εἰς τὴν Βόρειον Ἤπειρον 
αὐτονομία (διοικητική, ἐκκλησιαστική, ἐκπαιδευτική, ἀστυνομική) ἔναντι τοῦ ἔχοντος
 τότε νεοσυσταθῆ  Ἀλβανικοῦ κράτους, ἂν καὶ τὸ πρωτόκολλον αὐτὸ καὶ ἀπὸ τοὺς 
Ἀλβανοὺς ὑπεγράφη καὶ ἐπεκυρώθη ἐν συνεχείᾳ ἀπὸ τὰς ἕξ τότε Μεγάλας Δυνάμεις 
(Γαλλίαν, Ἀγγλίαν, Ρωσίαν, Ίταλίαν, Γερμανίαν καὶ Αὐστρίαν). Σκλαβωμένη ἡ
 βόρειος Ἤπειρος χάριν ἀνόμων συμφερόντων τρίτων, πρὸς αἰωνίαν 
καταισχύνην τῆς διεθνοῦς διπλωματίας, ὅταν καὶ ἡ Γερουσία τῶν Ἡνωμένων 
Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς δύο φορὲς ἐψήφισε, καὶ μάλιστα ὁμοφώνως, τὴν 17ην Μαΐου1920,
 μετὰ τὸν α΄ παγκόσμιον πόλεμον, καὶ τὴν 29ην Ἰουλίου 1946, μετὰ τὸν β΄ παγκόσμιον 
πόλεμον (μὲ ἐπικύρωσιν ἐχούσης προηγηθῆ τὴν 26ηνΜαρτίου 1946 ἀποφάσεως τῆς 
Ἐπιτροπῆς Ἐξωτερικῶν Ὑποθέσεων), ὅτιἔπρεπεν ἡ Βόρειος  Ἤπειρος νὰ παραχωρηθῆ 
εἰς τὴν μητέρα Ἑλλάδα.
δ) ὅτι ἡ τότε ὑπὸ ὀθωμανικὴν κυριαρχίαν Μακεδονία,  δηλαδὴὁλόκληρος πρὶν ἀπὸ τὴν
 διανομή της μὲ τοὺς βαλκανικοὺς πολέμους μεταξὺ τῶν τριῶν βαλκανικῶν κρατῶν
 (Ἑλλάδος, Νοτιοσλαβίας καὶ Βουλγαρίας) ἦτο, μὲ τὴν συντριπτικὴν ὑπεροχὴν τοῦ 
ἑλληνικοῦ στοιχείου,καταφανῶς ἑλληνική. Αὐτὸ ἀφορᾷ καὶ εἰς τὰ τρία 
«Μακεδονικὰ βιλαέτια» (περιφερείας), κατὰ τὴν τουρκικὴν διοικητικὴν διαίρεσιν, 
δηλαδὴ καὶ εἰς  αὐτὴν τὴν ἐδαφικὴν περιοχὴν τοῦ σημερινοῦ κρατιδίου τῶν Σκοπίων
κατὰ τὸ εἰς τὴν ἱστορικὴν Μακεδονίαν ἀνῆκον τμῆμα του.Τὴν ἑλληνικότητα αὐτὴν καὶ 
ρητῶς διασαλπίζει ὁ συγγραφεὺς καὶ εἰς τὸ κείμενον τοῦ βιβλίου του, 
γράφων συμπερασματικῶς, πρὶν ἀπὸ τὴν παράθεσι εἰς τὸ τέλος του δύο στατιστικῶν 
πινάκων περὶ τῶν Ἑλληνικῶν Σχολείων εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ τὴν Θράκην, κατὰ 
λέξιν ὅτι :«πιστεύομεν, ὅτι οἱ ἀκολουθοῦντες δύο πίνακες ἀρκοῦν διὰ τὴν θέσιν μας :
 τὴν ἀπόδειξιν τῆς ἐντελοῦς ἑλληνικῆς ἐθνικότητος τῆς Θράκης καὶ τῆς Μακεδονίας» 
 [«nous croyons que les deux tableaux ci-après suffisent à notrethèse : la preuve de la
 parfaite nationalité hellénique de la Thrace et de laMacedoine»]. Οἱ εἰςτὴν ὅλην δὲ 
Μακεδονίαν κατοικοῦντεςἀλλόφυλοιμόνον μειοψηφίαν ἀποτελοῦσαν καὶ ἦσαν εἴτε 
Βούλγαροι εἴτε Τοῦρκοι(ὅπωςκαὶ εἰςτὸν χάρτην σημειοῦνται μὲ 
πράσινεςκαὶ κόκκινες,ἀντιστοίχωςδιαγραμμίσεις),- τότε δὲν εἶχεν ἐφευρεθῆ 
ἀκόμη ἀπὸ τὴνπανσλαβιστικὴν καὶ σταλινικὴν προπαγάνδαν  ψευτομακεδονικὴἐθνότης.


Καὶ εἶναι γνωστόνὅτι ἐκ τοῦ τελικῶς περιελθόντοςεἰς τὴνἙλλάδα 
τμήματος τῆς Μακεδονίας ἀπεχώρησαν οἱ ξένοι μειονοτικοί, οἱμὲν ἐλάχιστοι 
Βούλγαροι αὐτοὶ καὶ ἀπὸ τὴν Θράκηνμὲ τὴν συνθήκηντοῦ Νεϋγὺ (1919),
 οἱ δὲ πολυπληθέστεροι Τοῦρκοι μὲ τὴν συνθήκην τῆς Λωζάννης (1923), καὶ 
ὅτι τοὺς ἀπελθόντας ἀντικατέστησαν οἱ ἐκ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας κυρίως εἰσρεύσαντες 
πρόσφυγες.  Ὥστε περὶ τῆς ἐθνικῆςὁμοιογενείας τῆς σημερινῆς ἑλληνικῆς 
Μακεδονίας ἀμφισβήτησις δὲνἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ.
Διὰ δὲ τὰ ἀπομείναντα ἐκ τὸς ἑλληνικῶν συνόρων τμήματα τῆς Μακεδονίας
 εἶναι  ἑπόμενον οἱ ἐκεῖ κατὰ πλειοψηφίαν κατοικοῦντεςἝλληνες νὰ ἀποτελοῦν καὶ 
σήμερον τὴν ἀληθινὴ ἐθνοτικὴ πλειοψηφίατοῦ πληθυσμοῦΠαρὰ τὸν μεσολαβήσαντα 
χρόνοντὶςἀδιάκοπεςἤδη ἀπὸτῆς ἐποχῆς τοῦ μεσοπολέμουδιώξειςτὴν 
συστηματικὴ πλύσιἐγκεφάλουἀπὸ εἰδεχθῆ καταπιεστικὰ καθεστῶτα
Αὐτὸ ἤδη καὶἐπιστημονικῶς πιστοποιεῖταιὅπως καὶ ἀνωτέρω ἐσημειώθη μὲ 
ἀναφορὰεἰς τὶς άνακοινώσειςτοῦ συνεδρίουτοῦ 1998 τῆς Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας 
Δημογραφικῶν ΜελετῶνΚαὶ ἀκόμημολονότι ἀπὸ τὶς στατιστικὲς τοῦσκοπιανοῦ 
κρατιδίου συστηματικῶς ἀπουσιάζουν οἱ ἐκεῖ  κατοικοῦντεςἝλληνεςκαὶ αὐτὸςὁ
 ἄλλοτε ΠρόεδρόςτουΓκληγκόρωφ ἠναγκάσθηδημοσίωςνὰ ὁμολογήσῃὅτι οἱ
 Ἕλληνεςτοῦ κρατιδίουτουἀνέρχονται σὲἑκατὸν χιλιάδες (100.000), ἐνῷ ἐπίσημα 
(ὑπουργικὰἑλληνικὰ χείληκατὰ σχετικῶςπρόσφατον παρελθὸν τοὺς
ἀναβιβάζουν σὲδιακόσιεςπενῆντα χιλιάδες (250.000τοὐλάχιστον.
ε) ὅτι  ἀτυχὴςμοῖρα τῆςἈνατολικῆςΡωμυλίας (βορείουΘράκης),δηλαδὴ  
περιέλευσίςτηςπαρὰ τὴν καταλυτικὴν εἰςαὐτὴν παρουσίαν τοῦἙλληνισμοῦ
πνευματικήνπολιτιστικὴν καὶ πληθυσμιακήνεἰςτὴνΒουλγαρίαν μόνον μὲ τὸ 
βουλγαρικὸν πραξικόπημα τοῦ 1885 καὶ τὴνἀδυναμίαν τῆςκειμένηςτότε 
μακράνἐκτεινομένηςμόνον μέχριτῆςΘεσσαλίαςἙλλάδοςνὰ ἐπέμβῃ καὶ φυσικὰ τὴν
 ἀδιαφορίαν τῶνἰσχυρῶνσυνετελέσθη


Πρέπει νὰ σημειωθῇὅτι οἱ  ἀνωτέρω ἐθνολογικὲς έξεικονίσεις τοῦ παρατιθεμένου 
χάρτου τοῦ Edward Stanford ἐπαληθεύονται σήμερα καὶ ἀπὸτὰ πορίσματα τῆς 
συγχρόνου ἐπιστήμης τῆς Γενετικῆς ὁποία μὲ τὴνἐξέτασι τῶν συστημάτων 
πρωτεϊνικῶν καὶ ἐνζυμικῶν παραλλαγῶν ἐνσυνδυασμῷ πρὸςτὰ συστήματα τῶν ὁμάδων 
αἵματοςἀποφαίνεταιαὐθεντικῶςὅτι καὶ οἱ σημερινοὶ κάτοικοι ὅλων
 τῶν νοτίωςτῆςὀροσειρᾶςτοῦΑἵμουπεριοχῶν τῆς Βαλκανικῆςκαὶ τῶν νησιῶν μέχρι καὶ τῆς
 Κρήτης καὶ τῆς Κύπρουἀνήκουν εἰς τὸν ἴδιοντὸν ἑλληνικὸν γενετικὸν
 τύπονμὲκαθαρωτέρουςμάλισταἀπὸ τῆςἀπόψεωςαύτῆςτοὺςΜακεδόνας.


Ἐπιβάλλεται λοιπὸν ὅσοι Ἕλληνες νὰ γνωρίζουμε τὰ ἀνωτέρωἀληθινὰ ἐθνολογικὰ 
ὅρια τοῦ Ἑλληνισμοῦτόσον εἰςτὰ Βαλκάνιαὅσονκαὶ εἰς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν,
 τόσον τῆςἐποχῆςτων πατέρων μαςὅσον καὶτῆςσημερινῆςἜτσι νὰ μὴ λησμονοῦμε,
 ὅτι μιᾶςεὐρύτερης ἐθνικῆς κοινότητος ἀποτελοῦμε σημερινὰ μέληὅτι
 μόνον ἱστορικὲςπεριστάσειςκαὶἀτυχήματα συνετέλεσαν ὥστε ὁμαίμονεςἀδελφοί
 μαςνὰ εὑρίσκωνται πέραντῶν συνόρωνἐκτὸςτῶν ὁρίων τῆς σημερινῆς μας κρατικῆς 
ὑποστάσεωςσυνειδητοποίησις τῆς ἀληθείας αὐτῆς δὲν συνθέτει  ἁπλῶς στοιχεῖον τῆς 
ἐθνικῆς μας αὐτογνωσίας∙ ἀλλὰ καὶ εἶναι ἀπαραίτητος ἰδίως κατὰ τοὺςσημερινοὺς 
σκοτεινοὺς καιροὺς παντοίων ἐπιβουλῶντῶν διαγραφομένωντόσων κινδύνων καὶ 
ἀπειλῶν εἰς βάρος αὐτῆς τῆς ἐθνικῆς μας αὐθυπαρξίας καὶ ἐδαφικῆς ἀκεραιότητος τῆς
τόσον συρρικνωμένηςΠατρίδος μαςΔιότιπάντοτε  γνῶσιςτῆςἀληθείαςθεμελιώνει τὴν 
πίστιν καὶ ἐνδυναμώνει τὴνθέλησιν πρὸςτὸν ἀγῶνα τὸν καλόνΚαὶ  κάλλιστοςὅλων 
εἶναι  ἀγὼν γιὰτὴν προάσπισι τῶν δικαίων καὶ τὴν ἄμυνα τῆς Ἑλληνικῆς μας Πατρίδος.
 
Ἰδοὺ  Ἐθνολογικὸς Χάρτης τοῦ Edward Stanford :
 

http://www.sartzetakis.gr/points/ethologika.html

ΣΧΟΛΙΟ ΑΠΟ ΣΕΛΕΥΚΟ:  Ο κ. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΑΣ. ΟΛΟΙ ΟΙ ΛΟΙΠΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ. ΤΥΧΑΙΟ;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σε κατοικους Ελλαδος ΔΕΝ γινονται δεκτά τα γκριγκλις.
Εαν ειστε κατοικος εξωτερικου και δεν μπορειτε να χρησιμοποιησετε Ελληνικο αλφαβητο, θα μεταφραζω εγω τα σχολια και θα τα παραθετω διπλα η κατω απο το δικο σας.
Σχολια σε αλλη γλωσσα επιτρεπονται.