Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2012

Φοινικικό Αλφάβητο - Μία ιστορική απάτη



Επιγραφή που θεωρείται η πρώτη που βρέθηκε με Φοινικική γραφή. Σαρκοφάγος του Αχιράμ. 12ος αιωνας π.Χ. 

Α. ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΦΟΙΝΙΚΙΚΗ ΓΡΑΦΗ "ΑΛΦΑΒΗΤΟ";

Κατά τη Γλωσσολογία ως "αλφάβητο" ορίζεται το «σύνολο συμβόλων με ορισμένη σειρά και τάξη, που χρησιμεύουν για να αποδίδονται οι στοιχειώδεις φθόγγοι μιας γλώσσας, με τον περιορισμό ο κάθε φθόγγος ν' αντιστοιχεί σ' ένα μόνο σύμβολο και αντίστροφα». Στην αλφαβητική γραφή επομένως (δηλαδή τη γραφή των λαών της Ευρώπης, της Αμερικής, της Αυστραλίας αλλά και άλλων περιοχών του πλανήτη) κάθε γράμμα αποδίδει ένα στοιχειώδη ήχο.

Τούτο δεν ισχύει στις ατελέστερες της αλφαβητικής συλλαβικές γραφές, στις οποίες κάθε σύμβολο αποδίδει μία συλλαβή (δύο ή και περισσότερους ήχους-φθόγγους), όπως π.χ. στις συλλαβικές ελληνικές γραφές Γραμμική Α και Β ένα σύμβολο αποδίδει τη συλλαβή κο (κ+ο), άλλο σύμβολο τη συλλαβή πο (π+ο) κ.ο.κ. Στη φοινικική γραφή (που διαθέτει μόνο σύμφωνα και κανένα φωνήεν), στα ελάχιστα διασωθέντα δείγματά της, η κατάσταση είναι ακόμα "χειρότερη", δεδομένου ότι κάθε σύμβολό της δεν αποδίδει ούτε καν μία συγκεκριμένη συλλαβή, αλλά διαφορετικές, που το διάβασμά τους αφήνεται στην "έμπνευση" του αναγνώστη. Έτσι π.χ. ένα σύμφωνο μπορεί να διαβαστεί ως μπα, μπου, μπε, μπι, μπο κ.ο.κ., ή κάποιο άλλο ως γκου, γκα, γκε, γκο κ.λπ. Επομένως, η φοινικική γραφή όχι μόνο δεν αποτελεί αλφάβητο, αλλά δεν είναι ούτε καν εξελιγμένη συλλαβική γραφή, του βαθμού τελειότητας των αντιστοίχων ελληνικών συλλαβαρίων.

Και είναι πράγματι καταπληκτικό το γεγονός, ότι έχει καθιερωθεί στην επιστήμη κατά τα τελευταία 150 χρόνια περίπου ο αντιφατικός όρος "φοινικικό αλφάβητο", προκειμένου για μία γραφή που δεν έχει καμμία σχέση με την αλφαβητική. Και είναι ακόμη πιο απίστευτη η επιβολή του επιστημονικού δόγματος, ότι το ελληνικό αλφάβητο προήλθε από το φοινικικό, το οποίο όχι μόνο δεν είναι αλφάβητο, αλλά είναι μία ατελέστερη γραφή από τις ελληνικές Γραμμικές Γραφές Α και Β. Για τους λόγους αυτούς κατά τον προσφάτως εκλιπόντα πρόεδρο της Εταιρείας Ελλήνων Φιλολόγων Παν. Γεωργούντζο ο χαρακτηρισμός που έδωσε ο καθηγητής Γ. Μπαμπινιώτης στη φοινικική γραφή "οιονεί συλλαβικό αλφάβητο" (;!) απορρίπτεται και πρέπει να αντικατασταθεί με το ορθό "καθαρώς συνεπτυγμένο συλλαβικό" σύστημα γραφής (βλέπε Παν. Γεωργούντζου, Το Αλφάβητον Εφεύρεσις Ελληνική: άρθρο του στο περιοδικό Δαυλός, τεύχος 142,Οκτώβριος 1993,σ 8242).


Β. Η ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΛΦΑΒΗΤΟΥ

α) Οι αρχαιολογικές αποδείξεις

Η θεωρία ότι το Αλφάβητο είναι εφεύρεση των Φοινίκων συντηρήθηκε εκτός των άλλων με το επιχείρημα ότι ορισμένα σύμβολα της φοινικικής γραφής μοιάζουν με τα αλφαβητικά γράμματα, π.χ. το ?(άλεφ) είναι αντεστραμμένο ή πλαγιαστό το ελληνικό Α κλπ. Το επιχείρημα αυτό φαινόταν ισχυρό μέχρι προ 100 ετών περίπου, όταν οι γλωσσολόγοι και οι ιστορικοί ισχυρίζονταν ακόμη ότι οι Ελληνες δεν γνώριζαν γραφή προ του 800 π.Χ.! Γύρω στο 1900 όμως ο Αρθούρος Εβανς ανάσκαψε την ελληνική Μινωική Κρήτη και ανακάλυψε τις ελληνικές Γραμμικές Γραφές, των οποίων σύμβολα ήταν ως σχήματα πανομοιότυπα προς τα 17 τουλάχιστον εκ των 24 γραμμάτων του ελληνικού Αλφαβήτου. Με δεδομένα -α) ότι τα αρχαιότερα δείγματα των ελληνικών αυτών γραφών (Γραμμική Α και Β), που στη συνέχεια ανακαλύφθηκαν και στην Πύλο, στις Μυκήνες, στο Μενίδι, στη Θήβα, αλλά και βορειότερα, μέχρι τη γραμμή του Δούναβη και χρονολογήθηκαν τότε πριν από το 1500 π.Χ. και - β) ότι οι Φοίνικες και η γραφή τους εμφανίζονται στην ιστορία όχι πριν το 1300 π.Χ. Ο Έβανς στο έργο του Scripta Minoa διετύπωσε, πρώτος αυτός, αμφιβολίες για την αλήθεια της θεωρίας ότι οι Έλληνες έλαβαν τη γραφή από τους Φοίνικες, εκφράζοντας ταυτόχρονα την επιστημονική υποψία ότι μάλλον συνέβη το αντίθετο.

Οι αμφιβολίες για την μη προτεραιότητα των Φοινίκων έναντι των Ελλήνων στην ανακάλυψη της γραφής έγιναν βεβαιότητα, όταν ο καθηγητής Πωλ Φωρ, διεθνής αυθεντία της Προϊστορικής Αρχαιολογίας, δημοσίευσε στο αμερικάνικο αρχαιολογικό περιοδικό, εκδόσεως του Πανεπιστημίου της Ινδιάνας, Nestor (έτος 16ον,1989,σελ.2288) ανακοίνωση, στην οποία παραθέτει και αποκρυπτογραφεί πινακίδες ελληνικής Γραμμικής Γραφής, που βρέθηκαν σε ανασκαφές στο κυκλώπειο τείχος των Πιλικάτων της Ιθάκης και χρονολογήθηκαν με σύγχρονες μεθόδους στο 2700 π.Χ. Γλώσσα των πινακίδων είναι η Ελληνική και η αποκρυπτογράφηση του Φωρ απέδωσε φωνητικά το συλλαβικό κείμενο ως εξής: Α]RE-DA-TI. DA-MI-U-A-. A-TE-NA-KA-NA-RE(ija)-TE. Η φωνητική αυτή απόδοση μεταφράζεται, κατά τον Γάλλο καθηγητή πάντοτε :«Ιδού τι εγώ η Αρεδάτις δίδω εις την άνασσαν, την θεάν Ρέαν:100 αίγας, 10 πρόβατα, 3 χοίρους». Ετσι ο Φωρ απέδειξε, ότι οι Έλληνες έγραφαν και μιλούσαν ελληνικά τουλάχιστον 1400 χρόνια πριν από την εμφάνιση των Φοινίκων και της γραφής τους στην ιστορία.

 

ΑΡΙΣΤΕΡΑ Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΔΙΣΠΗΛΙΟΥ ΚΑΙ Η ΓΡΑΦΗ ΔΕΞΙΑ

Αλλά οι αρχαιολογικές ανασκαφές στον ελληνικό χώρο την τελευταία 12ετία απέδωσαν και άλλες πολλές και μεγάλες εκπλήξεις: Οι Έλληνες έγραφαν όχι μόνο τις συλλαβικές Γραμμική Α και Β Γραφές τους αλλά και ένα είδος γραφής πανομοιότυπης με εκείνη του Αλφαβήτου τουλάχιστον από το 6000 π.Χ. Πράγματι στο Δισπηλιό, μέσα στα νερά της λίμνης της Καστοριάς, ο καθηγητής Γ. Χουρμουζιάδης ανακάλυψε ενεπίγραφη πινακίδα με γραφή σχεδόν όμοια με την αλφαβητική, η οποία χρονολογήθηκε με τις σύγχρονες μεθόδους του ραδιενεργού άνθρακα (C14) και της οπτικής θερμοφωταύγειας στο 5250 π.Χ. Τρία χρόνια αργότερα ο έφορος Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων Ν. Σάμψων, ανασκάπτοντας το "Σπήλαιο του Κύκλωπα" της ερημονησίδας Γιούρα Αλοννήσου (Βόρειες Σποράδες), ανακάλυψε θραύσματα αγγείων ("όστρακα") με γράμματα πανομοιότυπα με εκείνα του σημερινού ελληνικού Αλφαβήτου, τα οποία χρονολογήθηκαν με τις ίδιες μεθόδους στο 5500-6000 π.Χ. Ο ίδιος αρχαιολόγος διενεργώντας το 1995 ανασκαφές στη Μήλο, ανεκάλυψε "πρωτοκυκλαδικά αγγεία" των μέσων της 3ης χιλιετίας π.Χ., που έφεραν πανομοιότυπα τα γράμματα του Ελληνικού Αλφαβήτου Χ,Ν,Μ,Κ,Ξ,Π,Ο,Ε. Είναι πρόδηλο, ότι οι αρχαιολογικές αυτές ανακαλύψεις όχι απλώς προσέδωσαν ήδη το χαρακτήρα του κωμικού στη λεγόμενη "Φοινικική Θεωρία" περί ανακαλύψεως της γραφής, αλλά ανατρέπουν εκ βάθρων ολόκληρη την επίσημη χρονολόγηση της ελληνικής Ιστορίας, όπως αυτή διδάσκεται, αλλά και την επίσημη παγκόσμια Ιστορία του Πολιτισμού.


β) Η οιονεί μαθηματική απόδειξη

Αλλά παράλληλα προς την κατεδάφιση του χάρτινου οικοδομήματος του "Φοινικικού" αλφαβήτου με τη βοήθεια της αρχαιολογικής σκαπάνης, προέκυψε κι ένα νέο συντριπτικό στοιχείο, που μας το πρόσφερε η επί 20 χρόνια σεμνή και αθόρυβη μελέτη της ελληνικής Γλώσσας και Γραφής από έναν μεγάλο ερευνητή, τον Ηλία Λ. Τσατσόμοιρο, που δυστυχώς χάθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1991, αφού όμως πρόλαβε να ολοκληρώσει , λίγους μήνες πριν απ' τον αδόκητο θάνατό του, την ριζοσπαστική έρευνά του «Ιστορία Γενέσεως της Ελληνικής Γλώσσας -Από τον έλλοπα θηρευτή μέχρι την εποχή του Διός- Η αποκωδικοποίηση του Ελληνικού Αλφαβήτου».

Στην έρευνά του αυτή, την οποία ο υπογράφων το παρόν άρθρο είχα την τιμή να εκδώσω (έκδοση "Δαυλός",1991) και να την επιμεληθώ φιλολογικά -αλλά και να συνεργασθώ μαζί του επί μία δεκαετία συζητώντας τα άπειρα προβλήματα που προέκυπταν στην πορεία της και δημοσιεύοντας υπό μορφή άρθρων τμήματά της στον "Δαυλό"- ο αείμνηστος συνεργάτης μου απέδειξε με θαυμαστό τρόπο, ότι κάθε γράμμα του ελληνικού Αλφαβήτου περιέχει μια σταθερή κωδική σημασία, την οποία εισάγει κυριολεκτικά ή μεταφορικά ως επί μέρους έννοια στην γενική έννοια κάθε ελληνικής λέξεως στην οποία ανήκει. 'Έτσι τελικά κάθε (αρχαία) ελληνική λέξη αποτελεί ένα οιονεί αρκτικόλεξο [όπως π.χ. Δ(ημόσια) Ε(πιχείρηση) Η(λεκτρισμού): ΔΕΗ], όπου κάθε γράμμα (ανάλογα με τη θέση που κατέχει στην σειρά των γραμμάτων της λέξεως) δίνει ένα σημαντικό ή λιγότερο σημαντικό νοηματικό στοιχείο της και όλα μαζί δίνουν τον λογικό ορισμό της έννοιας που εκφράζει η λέξη. Σημειώνεται εδώ, ότι την "ειδοποιό διαφορά" της έννοιας δίνει συνήθως το αρκτικό γράμμα.

Δεν υπάρχει εδώ ασφαλώς ο χώρος, για να παρουσιάσω τις κωδικές σημασίες των γραμμάτων του ελληνικού Αλφαβήτου εν τω συνόλω τους, όπως αναλύονται στην επαναστατική αυτή ανακάλυψη στον τομέα της μελέτης του ανθρωπίνου Λόγου. Αλλά ενδεικτικά θα διαλέξω ένα μόνο απ' τα 24 γράμματά μας, το υ ή Υ (μια που αυτό θεωρείται και ως "αντιπροσωπευτικά ελληνικό", Υ Greacum στο δήθεν "Λατινικό" Αλφάβητο, που δεν είναι άλλο από μία παραλλαγή του ελληνικού, της Χαλκίδας). Το ύψιλον λοιπόν, όπως και το σχήμα του δείχνει, έχει την κωδική σημασία της κοιλότητας ή (ανεστραμμένο) την κυρτότητας και αυτήν εισάγει στις έννοιες των ελληνικών λέξεων που το περιέχουν -και κατ' επέκτασιν, ενίοτε, και την σημασία των υγρών (τα οποία διά φυσικής ροής καταλήγουν και γεμίζουν την κοιλότητα). Προχείρως αναφέρω μερικές ονομασίες αγγείων και υγρών όπου το αμφικωνικό κ-Υ-πελλο είναι του 2700 π.Χ. και απόκειται στο Μουσείο Ηρακλείου: στις αναφερόμενες εκεί λέξεις μπορούν να προστεθούν και πολλές άλλες όπως κοτ-Υ-λη, γο-Υ-ττος, τρ-Υ-βλίον, π-Υ-ξίς, αμφορε-Υ-ς, β-Υ-τίον, λ-Υ-χνος, πρόχο-Υ-ς, σκε-Υος κλπ. -όλες με την σημασία του κοίλου αντικειμένου), αλλά και πλείστες άλλες λέξεις όπως κ-Υ-ησις (κυρτότητα της κοιλιάς της εγκ-Υ-ου γυναίκας), κ-Υ-μα (κυρτότητα ή κοιλότητα στην επιφάνεια της θάλασσας), κρ-Υ-πτη (κοιλότητα εδάφους), Υ-πό (η πρόθεση:κοιλότητα κάτω από μία στάθμη ή επίπεδο), Υ-πέρ (η πρόθεση: κυρτότητα πάνω από μία στάθμη ή επίπεδο=Υ-ψος), όλες οι λέξεις που έχουν ως πρώτα συνθετικά τους τις προθέσεις Υ-πό και Υ-πέρ, που ανέρχονται σε εκατοντάδες, αλλά και χιλιάδες άλλες. Η μεγαλοφυής αυτή ανακάλυψη, την οποία δυστυχώς η επίσημη επιστήμη επί 8 χρόνια εξακολουθεί να "αγνοεί", αν και αποτελεί συνέχεια και ολοκλήρωση της λησμονημένης Πλατωνικής προσεγγίσεως του προβλήματος της γλώσσας ("Κρατύλος"):

  1. Διαλύει οριστικά την θεωρία, ότι η ελληνική Γλώσσα προήλθε από άλλη (την δήθεν "Ινδοευρωπαϊκή"), δεδομένου ότι αποδεικνύεται ως η μόνη μη συμβατική γλώσσα του κόσμου, η μόνη γλώσσα δηλαδή που παρουσιάζει αιτιώδη σχέση μεταξύ του σημαίνοντός της (λέξεως) και του σημαινομένου της (του πράγματος που ονομάζει η λέξη).
  2. Κατ' επέκταση αποδεικνύει, ότι είναι η πρώτη και η μόνη δημιουργηθείσα γλώσσα του ανθρωπίνου είδους, από την παραφθορά της οποίας απέρρευσαν οι συμβατικές γλώσσες (δηλαδή αυτές όπου υπάρχει αναιτιώδης σχέση μεταξύ σημαίνοντος και σημαινομένου), όπως είναι όλες ανεξαιρέτως οι λοιπές γλώσσες του πλανήτη.
  3. Αποδεικνύει κατά μη επιδεχόμενο καμία λογική αμφισβήτηση τρόπο, ότι το Αλφάβητο έγινε από τους Έλληνες, για να αποδώσουν με τα κωδικά τους 24 ή 27 γράμματα τις έννοιες των ελληνικών λέξεων -και μόνον αυτών.
  4. Δείχνει συγκριτικά, ότι τα σύμβολα της φοινικικής γραφής και οι ονομασίες τους («αλεφ»=βόδι, «μπεθ»=καλύβα, «γκιμέλ»=καμήλα κ.λπ.) όχι μόνο δεν περικλείουν κωδικές ονομασίες, αλλά συνάπτονται ή παραπέμπουν σε πρωτόγονες ζωικές καταστάσεις.

γ. το απόσπασμα του Ηροδότου

'Όλοι οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς που αναφέρονται στο Αλφάβητο ("Γράμματα", όπως το έλεγαν), το θεωρούν πανάρχαια ελληνική εφεύρεση (του Προμηθέα, του Παλαμήδη, του Λίνου κλπ.). Η θεωρία του "Φοινικικού" Αλφαβήτου πάντοτε στηριζόταν και στηρίζεται ακόμη από τους υποστηρικτές της σε μία εξαίρεση του κανόνα αυτού. Την εξαίρεση αυτή αποτελεί ένα απόσπασμα του Ηροδότου, που ο ίδιος παρουσιάζει ως προσωπική γνώμη του («ως εμοί δοκέει» = όπως μου φαίνεται...), την οποία σχημάτισε, όπως αναφέρει σε προηγούμενη παράγραφο, «αναπυνθανόμενος» (=παίρνοντας πληροφορίες από άλλους).Αλλά ας δούμε το κείμενο του Ηροδότου ("Ιστορία, Ε 58"):

«58.Οι δε Φοίνικες ούτοι οι συν Κάδμω απικόμενοι τών ήσαν Γεφυραίοι άλλα τε πολλά οικήσαντες ταύτην την χώρην εισήγαγον διδασκάλια ες τους Έλληνας και δη και γράμματα, ουκ εόντα πριν Έλλησι ως εμοί δοκέει, πρώτα μεν τοίσι και άπαντες χρέωνται Φοίνικες· μετά δε χρόνου προβαίνοντος άμα τη φωνή μετέβαλλον και τον ρυθμόν των γραμμάτων».

[58.Οι δε Φοίνικες αυτοί, που μαζί με τον Κάδμο αφίχθησαν, εκ των οποίων και οι Γεφυραίοι, και σε πολλά άλλα μέρη κατοικήσαντες την χώραν αυτήν εισήγαγαν και τέχνες (νέες ή άγνωστες) στους Έλληνες και μάλιστα και (κάποια) γραφή, η οποία δεν ήταν γνωστή πριν στους Έλληνες, καθώς εγώ νομίζω, πρώτα αυτήν την γραφή την οποίαν και όλοι οι Φοίνικες μεταχειρίζονται· μετά όμως με την πάροδο του χρόνου (οι Φοίνικες) μετέβαλλαν μαζί με τη γλώσσα (τους) και το είδος αυτό της γραφής.]

Στο απόσπασμα αυτό το σημαντικώτερο είναι, ότι στην κρίσιμη φράση («άμα τη φωνή μετέβαλλον και τον ρυθμόν των γραμμάτων») αποκαλύπτεται, ότι οι Φοίνικες-Γεφυραίοι, που πήγαν στην Βοιωτία με τον Κάδμο, έφεραν από την Φοινίκη κάποια γραφή τους, αλλά καθώς οι Φοίνικες άλλαξαν τη γλώσσα τους (έμαθαν πιά δηλαδή τα Ελληνικά), άλλαξαν και αυτή τη γραφή τους (έγραφαν πιά δηλαδή με την υπάρχουσα στη Βοιωτία πανάρχαια ελληνική γραφή). Στη δήλωση λοιπόν αυτή του Ηροδότου οι μεταφραστές δίνουν το νόημα, ότι οι ντόπιοι Ελληνες Βοιωτοί και όχι οι Φοίνικες μετανάστες άλλαξαν την δική τους γλώσσα και γραφή και υιοθέτησαν τη φοινικική!

Στην γενικά ασυνάρτητη αυτή αναφορά στον Αλφάβητο, όπως διασώθηκε, είναι προφανείς και οι παρεμβάσεις-αλλοιώσεις που ακολουθούν στο κείμενο και που διαπράχθηκαν άγνωστο από ποιούς και πότε. Αλλά ας δούμε την ύποπτη συνέχεια του κειμένου, όπως έφθασε σ' εμάς:

«Περιοίκεον δε σφέας τα πολλά των χώρων τούτον τον χρόνον Ελλήνων Ίωνες οι παραλαβόντες διδαχή παρά των Φοινίκων τα γράμματα, μεταρυθμίσαντες σφέων ολίγα εχρέωντο, χρεώμενοι δε εφάτισαν, ώσπερ και το δίκαιον έφερε εισαγαγόντων Φοινίκων ες την Ελλάδα, Φοινίκηια κεκλήσθαι».

[Κατοικούσαν δε πέριξ αυτών (των Φοινίκων) στα περισσότερα μέρη κατ' εκείνο τον χρόνο (του Κάδμου) εκ των Ελλήνων Ίωνες, οι οποίοι παραλαβόντες διά της επαφής ή και διδασκαλίας παρά των Φοινίκων τη γραφή τους αλλάξαντες την μορφή της γραφής αυτών oλίγα μετεχειρίζοντο. Μεταχειριζόμενοι δε αυτά είπαν, καθώς ήταν δίκαιο, επειδή τα εισήγαγαν στην Ελλάδα Φοίνικες, να ονομάζωνται Φοινικά.]

Η αναφορά αυτή, κατά των Η. Τσατσόμοιρο ("Δαυλός", τ.118), ότι δηλαδή εκ των Ελλήνων οι Ιωνες οι κατοικούντες πέριξ των Φοινίκων παρέλαβαν τη Φοινικική γραφή και λίγα γράμματά της μεταχειρίζονταν, αφού τα τροποποίησαν, και χάριν του δικαίου, επειδή οι Φοίνικες τα εισήγαγαν στη Ελλάδα, τα ονόμασαν Φοινικικά, αποτελεί κραυγαλέα αντίφαση και συνεπώς πρόκειται για πλαστή υποπαράγραφο, δήθεν επεξηγηματική, η οποία σκοπεύει να καταστήσει αβαρή την προηγηθείσα πληροφορία «άμα τη φωνή μετέβαλλον και τον ρυθμόν των γραμμάτων». Και όμως η "Φοινικική Θεωρία" θεμελιώθηκε εξ ολοκλήρου και συντηρείται πάνω στο θεμέλιο της προφανούς αυτής πλαστογραφίας.

Η "Φοινικική Θεωρία" καθιερώθηκε στην Ευρώπη σε μία εποχή που, όπως γράφει ο διαπρεπής σύγχρονος Αγγλος κλασσικός φιλόλογος S.G.Rembroke ("The Legacy of Greece,εκδ. Oxford University Press,1984), «στους Φοίνικες γενικά εδίδετο ένας ρόλος ενδιαμέσων», που ξέφευγε από οιαδήποτε πληροφορία της ιστορίας, ένας ρόλος δηλαδή μεταφορέων της σοφίας και του πολιτισμού του περιουσίου λαού του Ισραήλ στους απολίτιστους λαούς και δη στους Έλληνες. Αυτά βέβαια είναι συγχωρητέα, αφού λέγοντας περί τα τέλη του Μεσαίωνα, οπότε ο θρησκευτικός φανατισμός και ο σκοταδισμός είχαν φθάσει σε τέτοιο σημείο, ώστε να θέλουν την κόρη του Αγαμέμνονος Ιφιγένεια ως κόρη του Ιεφθά, τον Δευκαλίωνα ως Νώε, τον Απι ως σύμβουλο του Ιωσήφ, τον Απόλλωνα, τον Πρίαμο, τον Τειρεσία και τον Ορφέα ως διαστροφές του Μωυσή, την ιστορία των Αργοναυτών ως διάβαση των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο στην Παλαιστίνη και άλλα πολλά παρόμοια. Αυτές τις επισημάνσεις τις κάνει ο Rembroke.

Και καταλήγουμε εμείς: Τότε ο Ελληνισμός, ευρισκόμενος από άποψη εθνικής αυτοσυνειδησίας σε κωματώδη πνευματική κατάσταση και από άποψη ιστορικής αυτογνωσίας σε αφασία, ήταν εντελώς ανίκανος να υπερασπιστή την ιστορία του και τον πολιτισμό του, και γι' αυτό δεν αντιδρούσε και δεν μπορούσε να αντιδράσει. 


Δημήτρης Ι. Λάμπρου - εκδότης του περιοδικού "Δαυλός"


 

13 σχόλια:

  1. Θαυμάσιο άρθρο και επιστημονικά τεκμηριωμένο. Αναρωτιέται κανείς γιατί δεν έχουν γίνει διορθώσεις στην διδακτέα επιστημονική ύλη, όπως απαιτείται κάθε φορά που προκύπτουν νέα στοιχεία στην επιστημονική έρευνα. Απορίας άξια επίσης, είναι η στάση των Ελλήνων γλωσσολόγων να εκσυγχρονίζονται με πρακτικές άνευ σημασίας (και αποτελεσματικότητας) και όχι να ενημερώνουν για αυτές τις σημαντικές έρευνες.
    Απάντηση
  2. Τραγικό λάθος η διατύπωση του γλωσσολογικού ορισμού. Αλφάβητο είναι ένα σταθερό σύστημα απεικόνισης ήχων που μετουσιώνονται στο συλλογικό συνειδητό σε έννοιες/λέξεις.
    Ο ορισμός που δίνεις ουσιαστικά μας λέει ότι οι Κινέζοι και οι Αιγύπτιοι δεν είναι αλφάβητο. Κι όμως είχαν αλφάβητο, αλλά ήταν συλλαβικό ή με λογογράμματα.
    Δεύτερον δεν υπάρχει καμία γλωσσολογική απόδειξη ότι οι Γραμμικές (η μία αμετάφρασταστη σε σημείο που να μην μπορούμε να γνωρίζουμε =-τυπικά τουλάχιστον- αν είναι ελληνόφωνη ή όχι) ή η γραφή του Δισπηλιού και του Σέσκλου/Διμηνί.
    Ενδιαφέρουσα η θέση πρόταση για το -υ-, αλλά θα ήθελα και θέσεις για τα άλλα γράμματα. Αλήθεια όμως γιατί το "συν" έχει -υ- (και ως συνθετικό και ως πρόθεση;)
    Απάντηση
  3. Φίλε μου Δ. Λάμπρου, χαίρομαι που σε συναπαντώ πάλι μετά από πολλά χρόνια. Σε παρακολουθούσα παλιά μέσ' από το περιοδικό σου "Δαυλός"...
    Η προδοσία εις βάρος των Ελλήνων δεν έχει όρια. Έφτασε όμως ο καιρός, όπου όλη η αλήθεια για των Ελλήνων την καταγωγή, πορεία και πολιτισμό θα λάμψει. Όσο για τους Φοίνικες, που μας τους επέβαλαν κι ακόμα δεν μπορούν να αποκαταστήσουν την αλήθεια για την ελληνικότητα του αλφαβήτου μας, ας μην απορούμε, εφ΄όσον οι πολιτικοί μας ενδιαφέρονται για θέματα άλλα και καμιά σχέση δεν έχουν με τον ελληνικό πολιτισμό, τον οποίο έχουν αφήσει έρμαιο στα χέρια τυχάρπαστων...
    Απάντηση
  4. Κύριε Λάμπρου
    Το άρθρο σας είναι πράγματι πολύ εμπεριστατομένο.Θα πορούσα να προσθέσω μερικές ακόμη λεπτομέρειες αλλά νομίζω ότι θα ήταν υπερβολή.Άλλωστε η επιμονή της αντίπαλης όχθης δεν στηρίζεται σε επιχειρήματα αλλά στην δύναμη να επιβάλουν την άποψή τους και μόνο, συν τους παρατρεχάμενους.
    Αγαπητέ κύριε Ο ΔΕΙΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ. Είναι προφανές ότι χαθήκαμε στην μετάφραση.Θα πρέπει να διασαφηνίσετε μέσα σας αν ο ορισμός αλφάβητο περιλαμβάνει το σύνολο μοναδικών γραμμάτων-εικόνων που χτίζουν εννοιολογικά το σημαινόμενο ή ένα τυχαίο σύνολο μη καλά ορισμένων εικόνων που μπορούν να αλλάζουν κατά το δοκούν (σημιτικά πχ αραβικά κλπ) εκφράζοντας την πεποίθηση του εκφωνητή. Είναι θέμα ορισμού αλλά ξέρετε στο τέλος η ουσία δεν θα αλλάξει.Η ύπαρξη γραμματικού αλφαβήτου είναι τόσο εκπληκτική ως ύπαρξη από μόνη της που θα έπρεπε να είναι μοναδικό και μόνο φαινόμενο με δεδομένο ότι τελικά υπάρχει στον πλανήτη μας. Αυτό από μόνο του σημαίνει το ότι διαπιστώνουμε την "ύπαρξη" και άλλων τέτοιων αλφαβήτων ότι αυτό είναι δυνατό μόνο στην περίπτωση της κοινής μητέρας γλώσσας.
    Όσον αφορά την έννοια του Υ θα πρέπει πριν εκφράσετε την χλευαστική σας ερώτηση να διαβάσετε Όμηρο και να βρείτε εκεί την σημασία του ΣΥΝ. Ίσως και να απαντήσετε και στο ερώτημα γιατί το ΥΠΟ είναι κάτω και το ΥΠΕΡ επάνω; για παράδειγμα. Τι χρειάζονταν τρι "ι"(ι,η,υ) και 2 "ο"(ο,ω) αν όλα είναι χωρίς σημασία; Γιατί τους ήχους ΜΠ,ΝΤ,ΓΓ, τους έδωσαν με δύο(2) γράμματα και όχι με ένα(1); Γιατί όλες αυτές οι λέξεις με τα διπλά γράμματα; Εκτός αν πιστεύετε ότι κάποτε δυο τρεις φανταστικοί κουργκανοί τελειώνοντας το τάβλι τους έκατσαν και σε χρόνο dt αράδιασαν γράμματα και λέξεις που απλά έβγαλαν τυχαία από το μυαλό τους.
    Όπως βλέπετε θα περιμένω τα φώτα σας.
    Απάντηση
    Απαντήσεις
    1. Δεν κατάλαβα, αγαπητέ Παυσανία, προς τι η διευκρίνηση τούτη για τα φωνήεντα, αφού είναι γνωστό ότι η αρχαιοελληνική γραφή ήταν αμιγώς φωνητική. Εκ τούτου το "ω" και ως σχήμα ήταν 1,5 φθογγικό "ο" (βλ. μακρό) ενώ το "η" ήταν μακρό "α" (ενίοτε και το ίδιο το "α" ακούγονταν 1,5 φορά ως μακρό -βλ. δίχρονο), κι άλλοτε το "η" ήταν ένα μακρό "ε" (έτσι βεβαίως δικαιολογείται και η λογική της αύξησης και της ομηρικής γραφής σε πολλές λέξεις.
      Σχετικά με το "συν" δεν αντιλήφθηκα τι εννοείτε...
  5. Αγαπητε Δειμος του πολιτη
    Επετρεψε μου να σου υπενθυμισω οτι αυτα τα περι μακρων και βραχεων κλπ ειναι προσαρτηματα των Αλεξανδρινων και των μετεπειτα ερευνητων αρα δεν εκφραζουν την πραγματικοτητα αλλα τις πεποιθησεις καποιων. Αποδειξη αυτου που σου λεω ειναι η αναφορα σου στην αυξηση που επετρεψε μου να σου πω οτι ειναι λανθασμενη. Το Ε στην αρχη της λεξεως εκφραζει χρονο και μονο. Ειναι δηλαδη ο τροπος για να δηλωσει ο συγγραφεας οτι αναφερεται στο παρελθον(δικο μου ευρημα για να μην παρεξηγηθω) Για το ΣΥΝ θα επαννελθω με αποσπασματα.
    Απάντηση
  6. Θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω. Οι Αλεξανδρινοί όρισαν τα μακρά και τα βραχέα όχι εκ του μηδενός. Απλώς ονόμασαν μία υπάρχουσα κατάσταση, μονομάτισαν τα φωνήεντα που είχαν διαφορετικό χρόνο στην προφορά τους.
    Οι αρχαίοι είχαν ένα "α" (απλό) κι ένα "αα" (1,5 διάρκεια του απλού). Αυτό Αποδίδονταν με "η" ή με "α".
    Η δε αύξηση δεν ήταν μία απλή προσθήκη που επέβαλαν μερικοί φιλόλογοι. Η αύξηση προφέρονταν κανονικά. Γραπτώς αποδίδεονταν είτε με "η" (κλπ) είτε με την προσθήκη ενός απλού "ε" (αν μιλάμε για ρήμα συμφωνικής αρχής). Το "η" είχε διαφορετική προφορά από περιοχή σε περιοχή. Μη συγχέουμε στη γλώσσα τους αλεξανδρινούς...
    Απάντηση
  7. Θα ήταν βαρετό αν όλοι συμφωνούσαμε φίλε μου
    Μιλάμε όμως για διαφορετικές χρονικές περιόδους.Τα ομηρικά κείμενα κατά την άποψή μου δεν είναι του 8ου αιώνα αλλά πολύ παλαιότερα.Ένα γρήγορο επιχείρημα ότι ο Μενέλαος βρίσκεται στο νησάκι Φάρος αλλά Φάρο της Αλεξάνδρειας (2200 πχ) δεν βλέπει. Άρα δεν αναφέρομαι στο πως μιλούσαν και έγραφαν την εποχή του Σωκράτη ή λίγο παλαιότερα αλλά πολύ πολύ παλαιότερα.
    Τώρα για το ΣΥΝ και αν τυχαία αυτό εκλέχθηκε να εκφράσει το μαζί έχω μερικές παραπομπές θα προσπαθήσω να τις επικολλήσω αλλά δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω αλλά θα θέσω και ένα ερώτημα. Αν όλα αυτά είναι τυχαία και χωρίς κάποια εννοιολογική σημασία για κάθε γράμμα που ακολουθείται πιστά και που το σύνολό τους παράγει κάθε φορά την λέξη έννοια(σημαίνον-σημαινόμενον) τότε γιατί το ΣΥ εκφράζει το ΕΣΥ και το ΣΥΝ, ουσιαστικά, το ΕΣΥ μαζί με κάποιον άλλο;
    Ιλιάδα 9 346-47
    ἀλλ᾽ Ὀδυσεῦ σὺν σοί τε καὶ ἄλλοισιν βασιλεῦσι
    φραζέσθω νήεσσιν ἀλεξέμεναι δήϊον πῦρ.

    Ιλιάδα 371-73
    οὐδ᾽ εὗρ᾽ Ἀνδρομάχην λευκώλενον ἐν μεγάροισιν,
    ἀλλ᾽ ἥ γε ξὺν παιδὶ καὶ ἀμφιπόλῳ ἐϋπέπλῳ
    πύργῳ ἐφεστήκει γοόωσά τε μυρομένη τε.

    Οδύσσεια 2 182-84
    αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς
    ὤλετο τῆλ᾽, ὡς καὶ σὺ καταφθίσθαι σὺν ἐκείνῳ
    ὤφελες. οὐκ ἂν τόσσα θεοπροπέων ἀγόρευες,

    Οδύσσεια 10,42
    οἴκαδε νισσόμεθα κενεὰς σὺν χεῖρας ἔχοντες:

    Ιλιάδα 23, 877-81
    αὐτὰρ ἣ ὄρνις
    ἱστῷ ἐφεζομένη νηὸς κυανοπρῴροιο
    αὐχέν᾽ ἀπεκρέμασεν, σὺν δὲ πτερὰ πυκνὰ λίασθεν.
    ὠκὺς δ᾽ ἐκ μελέων θυμὸς πτάτο, τῆλε δ᾽ ἀπ᾽ αὐτοῦ
    κάππεσε:
    Θα περιμένω όπως και για τα διπλά γράμματα που δεν μου είπες.
    Απάντηση
  8. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά και τους δύο φίλους για την πάρα πολύ εποικοδομητική συζήτηση που κάνετε.
    Απάντηση
  9. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
    Απάντηση
  10. http://www.greek-language.gr/greekLang/studies/history/thema_08/index.html
    Απάντηση
    Απαντήσεις
    1. Ο παραπανω συνδεσμος ειναι ανενεργος, μπορειτε ομως να δειτε αυτα περι προφορας της αρχαιας ελληνικης:

      http://www.philology.gr/blog/?p=106

      http://ephilologos.blogspot.de/2010/03/blog-post_5061.html


  11. 'Ενα μεγάλο Μπράβο για τον κύριο Λάμπρου και το θαυμάσιο και άκρως επιμορφωτικό του άρθρο. Επίσης, να ευχαριστήσουμε και τον κύριο "Παυσανία", για την περαιτέρω προσπάθεια του να ρίξει φως στην ιστορία του Ελληνικού Αλφαβήτου, και να "εκτοπίσει" τις- χωρίς λόγο- απόψεις του κυρίου "Δείμου του Πολίτη"...!
    Απάντηση


Πηγή: http://www.ellinikoarxeio.com/2012/09/phoenician-alphabet-lie.html#ixzz2B0WfEcJU

3 σχόλια:

  1. "Τα πολλά λόγια είναι...φτώχεια",λέει μια παροιμία!
    The Phoenician alphabet λένε οι παν-αγγλόφωνοι...
    Γιατί "alphabet";
    Α-ΛΦΑ Β-ΗΤΑ ΚΑΘΑΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΝΟΜΑΤΟΔΟΣΙΑ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ...
    ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ ΕΥΡΕΝ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΟΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ...ΦΟΙΝΙΚΕΣ!
    ΠΟΤΕ ΕΖΗΣΕ Ο ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φιλτατε Μελαμπους,
    ΔΕΝ αμφιβαλλω για τα λεγομενα σου, απλως οταν βλεπω ανθρωπους οι οποιοι καλοπροαιρετως
    ερευνουν και γραφουν, ξανα αναρτω την προσπαθεια απο εκτιμησι.
    ΠΑΝ ΤΩΣ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ. ΣΕ ΛΙΓΟ ΘΑ ΧΑΝΟΥΜΕ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΜΕ ΟΤΙ Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝ ΕΧΤΙΣΘΗ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΙ.
    Μονο το οτι ασχολουνται με τον Ελληνισμο [γιατι δεν μας λενε απο που προερχεται το Αραβικο η Κινεζικο αλφαβητο???? περιεργο ε!] και ΟΧΙ με αλλους πολιτισμους σημαινει οτι καπου στριμωχνονται ΑΓΡΙΩΣ. ΚΑΤΙ ΤΟΥΣ ΕΝΟΧΛΕΙ ΣΕ ΕΜΑΣ, ΟΧΙ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΛΑΟΥΣ!
    Κανεις δεν ασχολειται με το αλφαβητο των Ρωμαιων π.χ!! Το αφηνουν μετεωρο.

    Χαιρε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Παντως εγω εχω δει πηγες οπου αναφερεται οτι την γραφη στου Ελληνες εδωσε ο Θεος Ερμης.
    Πραγμα που ειναι λογικο, στεκει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σε κατοικους Ελλαδος ΔΕΝ γινονται δεκτά τα γκριγκλις.
Εαν ειστε κατοικος εξωτερικου και δεν μπορειτε να χρησιμοποιησετε Ελληνικο αλφαβητο, θα μεταφραζω εγω τα σχολια και θα τα παραθετω διπλα η κατω απο το δικο σας.
Σχολια σε αλλη γλωσσα επιτρεπονται.